18.08.2020

Rzecznik Finansowy wezwał ubezpieczycieli do zaniechania nieuczciwych praktyk...

Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Rzecznika Finansowego, wezwał on  czterech ubezpieczycieli, posiadających łącznie ponad 50% rynku ubezpieczeń komunikacyjnych, do z [...]

więcej

23.07.2020

Sąd Najwyższy o kosztach opieki nad poszkodowanym...

W dniu 22.07.2020 r. Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego przez Rzecznika Finansowego, wskazując, że „Poszkodowany, który do [...]

więcej

16.06.2020

Ministerstwo Finansów odpowiada na interpelację w sprawie nieprawidłowości w likwidacji szkód...

Na początku czerwca br. Ministerstwo Finansów udzieliło odpowiedzi na interpelację nr 5851, zgłoszoną przez posła Waldemara Sługockiego w sprawie nieprawidłowości w obszarze rynku likwidacji szk [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 7 maja 1996 r., III CRN 60/95

Użyty w art. 435 § 1 kc zwrot „wyłącznie z winy” odnosi się do przyczyny, a nie do winy, gdyż konstrukcja przepisów art. 435 i 436 kc została oparta na przeciwstawieniu przyczyn powstania szkody w płaszczyźnie przyczynowości, a nie winy. Dlatego ocena winy poszkodowanego (lub osoby trzeciej), jako okoliczności egzoneracyjnej, musi być dokonywana w kategoriach adekwatnego związku przyczynowego.

Wyłączenie odpowiedzialności opartej na ryzyku – z uwagi na winę poszkodowanego lub osoby trzeciej – wymaga więc takich ustaleń, które w sposób niepodważalny wskazują, że wina ta, a w istocie przyczyna, jest rzeczywiście wyłączna, a zatem że w łańcuchu przyczyn zdarzenia brak wszelkich innych okoliczności, choćby przez osobę obciążaną odpowiedzialnością nie zawinionych, które jednak i poszkodowanemu (osobie trzeciej) nie mogą być przypisane. Gdy bowiem okoliczności takie istnieją, posiadacza środka komunikacji nie można od odpowiedzialności uwolnić, gdyż winy poszkodowanego (osoby trzeciej) niepodobna wtedy zakwalifikować jako wyłącznej przyczyny powstałej szkody.

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 7 maja 1996 r., III CRN 60/95

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Odszkodowanie za wypadek na wakacja...

Wielkimi krokami zbliża się okres wakacyjnych wyjazdów. Choć większość urlopowiczów zdecyduje się pewnie na wakacje w upalnym słońcu, znajdą się i tacy, którzy z prz ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywil...

Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś eko ...

Więcej

Akty prawne

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]

Zmiana ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po roz [...]

Kodeks cywilny

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks [...]


Przejdz na górę strony