23.07.2020

Sąd Najwyższy o kosztach opieki nad poszkodowanym...

W dniu 22.07.2020 r. Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego przez Rzecznika Finansowego, wskazując, że „Poszkodowany, który do [...]

więcej

16.06.2020

Ministerstwo Finansów odpowiada na interpelację w sprawie nieprawidłowości w likwidacji szkód...

Na początku czerwca br. Ministerstwo Finansów udzieliło odpowiedzi na interpelację nr 5851, zgłoszoną przez posła Waldemara Sługockiego w sprawie nieprawidłowości w obszarze rynku likwidacji szk [...]

więcej

24.02.2020

Izba poszerza działalność i uzupełnia skład organów...

W dniu 24.02 br. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Delegatów, na którym poszerzono zakres obszarów działalności Izby oraz uzupełniono skład Zarządu i Komisji Rewizyjnej. Obserwując dynamicznie [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Wina umyślna i nieumyślna

Niezbędną przesłanką odpowiedzialności na podstawie art. 415 k.c. jest wina sprawcy, która bywa ujmowana jako stosunek psychiczny sprawcy do swojego zachowania. Wina przejawia się dwóch w postaciach: winy umyślnej i nieumyślnej. W doktrynie prawa karnego wina umyślna jest ujmowana jako wina w zamiarze bezpośrednim, kiedy to sprawca chce wyrządzić szkodę, jak i w zamiarze ewentualnym, kiedy to sprawca co prawda nie chce wyrządzić szkody, ale mając świadomość możliwości jej wyrządzenia zachowuje się w sposób, który może do tego doprowadzić i godzi się z ewentualnymi tego skutkami. Wina nieumyślna z kolei występuje jako lekkomyślność, kiedy to sprawca liczy się z tym, że jego zachowanie może spowodować szkodę, lecz bezpodstawnie liczy że do wyrządzenia szkody nie dojdzie oraz rażące niedbalstwo, kiedy to sprawca nie przewidywał możliwości wyrządzenia szkody, chociaż mógł i powinien był to przewidzieć.

PRZYKŁAD

Członek grupy przestępczej zamierza wyrządzić szkodę dłużnikowi. Postanawia, że zostanie to wykonane poprzez potrącenie ofiary samochodem. Sprawca wyrządza szkodę z winy umyślnej w zamiarze bezpośrednim. Jego działanie jest nakierowane na wyrządzenie szkody, a samochód jest tylko jego narzędziem zbrodni.

PRZYKŁAD

Posiadacz samochodu parkuje go przy pochyłej drodze nie zaciągając hamulca ręcznego. Po pewnym czasie samochód stacza się i uderza w zaparkowany poniżej pojazd uszkadzając lakier na zderzaku. Niefrasobliwy kierowca nie chciał uszkodzić nikomu samochodu. Pozostawiając auto bez zaciągniętego hamulca nie przewidywał możliwych skutków swojego zaniechania choć powinien był to przewidzieć. Stanowi to rażące niedbalstwo.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Spór interpretacyjny...

W dniu 29.04.2008 r. w miejscowości Żyrardów doszło do tragicznego w skutkach zdarzenia. Wracający z pracy pociągiem mężczyzna w ostatniej chwili postoju pociągu na ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywil...

Przy określaniu wysokości zadośćuczynienia podstawowe znaczenie ma stopień natężenia krzywdy, a więc cierpień fizycznych i ujemnych doznań psychicznych. Decyduje wię ...

Więcej

Akty prawne

Ubezpieczenie społeczne

USTAWA z dnia 30 października 2002 r. o [...]

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]

Zmiana ustawy kodeks cywilny

USTAWA z dnia 16 lutego 2007 r. o zmiani [...]


Przejdz na górę strony