18.08.2020

Rzecznik Finansowy wezwał ubezpieczycieli do zaniechania nieuczciwych praktyk...

Jak wynika z informacji zamieszczonych na stronie internetowej Rzecznika Finansowego, wezwał on  czterech ubezpieczycieli, posiadających łącznie ponad 50% rynku ubezpieczeń komunikacyjnych, do z [...]

więcej

23.07.2020

Sąd Najwyższy o kosztach opieki nad poszkodowanym...

W dniu 22.07.2020 r. Sąd Najwyższy w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę w przedmiocie zagadnienia prawnego przedstawionego przez Rzecznika Finansowego, wskazując, że „Poszkodowany, który do [...]

więcej

16.06.2020

Ministerstwo Finansów odpowiada na interpelację w sprawie nieprawidłowości w likwidacji szkód...

Na początku czerwca br. Ministerstwo Finansów udzieliło odpowiedzi na interpelację nr 5851, zgłoszoną przez posła Waldemara Sługockiego w sprawie nieprawidłowości w obszarze rynku likwidacji szk [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Ustalenie tożsamości osoby trzeciej a skuteczność egzoneracji

Wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorstwa z uwagi na przewidzianą w art. 435 kc wyłączną winę osoby trzeciej wymaga identyfikacji tej osoby. Jeżeli zatem szkodę wyrządzi osoba niezidentyfikowana to ubezpieczyciel nie będzie mógł zwolnić się od odpowiedzialności.

ORZECZENIE

Bez takiej bowiem identyfikacji nie będzie z reguły możliwe ustalenie w sposób pewny, czy dana osoba jest rzeczywiście „trzecią” w rozumieniu powyższego przepisu i jego przyjętej wykładni, tj. czy chodzi o osobę, za którą przedsiębiorstwo nie odpowiada z jakiejkolwiek podstawy lub pozostającą całkowicie poza jego ruchem. Nie będzie też możliwe przypisanie w sposób nie budzący wątpliwości osobie nie zidentyfikowanej winy, a to z uwagi na niemożność ustalenia, czy nie zachodzi przypadek niepoczytalności (art. 425 kc) lub nie odpowiedzialności ze względu na wiek (art. 426 kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 8 listopada 1988 r., II CR 315/88

ORZECZENIE

Niezidentyfikowanie tego podmiotu jest równoznaczne z upadkiem wskazanej przesłanki egzoneracyjnej. Anonimowość sprawcy nie pozwala bowiem na wyłączenie go z kręgu osób, za zachowanie których odpowiedzialność ponosi prowadzący zakład (art. 429 i 430 kc), a także spośród kręgu osób korzystających z ustawowego unormowania nieodpowiedzialności, skoro nie można ich w ogóle (w znaczeniu subiektywnym) obarczyć winą (art. 426 i nast. kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 18 października 1982 r., I CR 160/82

PRZYKŁAD

Na wąskiej drodze oddzielonej od chodnika murkiem jadą z przeciwnych kierunków dwa samochody. Nagle zza murka wprost pod nadjeżdżający samochód wyskakuje pieszy. Jadący z dozwoloną prędkością kierowca nie mając innej możliwości uniknięcia potracenia pieszego decyduje się na zjechanie na przeciwny pas ruchu, doprowadzając do zderzenia czołowego, w wyniku którego doznają obrażeń ciała pasażerowie obu samochodów. Wystraszony przechodzień zbiega z miejsca zdarzenia. W takiej sytuacji wobec braku winy kierowcy jego ubezpieczyciel mógłby uznać, że jego odpowiedzialność na zasadzie ryzyka jest wyłączona, gdyż do wypadku doszło wyłącznie z winy osoby trzeciej. Nie jest jednak możliwe ustalenie, czy nie była to osoba która nie może ponosić winy, a zatem odpowiedzialność ubezpieczyciela nie zostanie wyłączona.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Kilkaset tysięcy złotych dla dzieck...

Rolnictwo to rodzaj działalności, która obciążona jest stosunkowo dużym ryzykiem powstania szkody osobowej. Poszkodowani zostają zarówno rolnicy, wykonujący rozmaite ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywil...

Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpo ...

Więcej

Akty prawne

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]

Nadzór ubezpieczeniowy i Rzecznik Ubezpieczonych

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze [...]

Zmiana ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po roz [...]


Przejdz na górę strony