23.08.2021

Nowa podstawa prawna dla roszczeń osób bliskich ciężko poszkodowanych...

Kilka dni temu w Dzienniku Ustaw RP opublikowano ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, która do Kodeksu cywilnego dodała nową podstawę prawną dla dochodzenia roszczeń przez bliskich ciężko p [...]

więcej

04.08.2021

PIDiPO przekazała stanowisko w przedmiocie uchwały Senatu RP do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach...

W dniu dzisiejszym nasza organizacja przekazała do sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach stanowisko w przedmiocie uchwały Senatu RP z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie usta [...]

więcej

20.07.2021

PIDiPO przekazała do Senatu RP uwagi do stanowiska PIU oraz do poprawek zgłoszonych przez Komisje...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji stanowisko w przedmiocie uwag do ustawy o zmianie us [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Sąd Najwyższy podjął uchwałę w sprawie prywatnych kosztów leczenia

W dniu 19.05.2016 r. Sąd Najwyższy, odpowiadając na pytanie Rzecznika Finansowego „Czy odpowiedzialność ubezpieczyciela wynikająca z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych z tytułu roszczenia o pokrycie kosztów leczenia prywatnego na podstawie art. 444 § 1 k.c. jest uzależniona od braku możliwości  skorzystania przez poszkodowanego z leczenia lub rehabilitacji w ramach uspołecznionej służby zdrowia albo wydłużonego okresu oczekiwania na takie leczenie lub rehabilitację, mającego ujemny wpływ na stan zdrowia poszkodowanego?” podjął uchwałę w składzie 7 sędziów o treści: „Świadczenie ubezpieczyciela w ramach umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje także uzasadnione i celowe koszty leczenia oraz rehabilitacji poszkodowanego niefinansowane ze środków publicznych (art. 444 § 1 k.c.)”. Oznacza to, że ubezpieczyciele nie będą mogli stosować automatyzmu, przyjmując, że poszkodowany miał możliwość skorzystania z publicznej służby zdrowia. Oczywiście, warunki uznania takich kosztów za uzasadnione i celowe wyjaśni zapewne uzasadnienie do uchwały, jednak już teraz należy oczekiwać, że orzeczenie zmieni podejście ubezpieczycieli do uznawania tych roszczeń. Rzecznik Finansowy, Aleksandra Wiktorow, komentując dzisiejszą uchwałę, wskazała: „Cieszymy się, że Sąd Najwyższy podjął uchwałę w tej wyjątkowo istotnej społecznie kwestii. Od lat wspieraliśmy klientów w bataliach o pokrycie kosztów leczenia i rehabilitacji w placówkach prywatnych, które ponosili chcąc jak najszybciej wrócić do zdrowia. Robiliśmy to z sukcesami, choć część spraw trafiała do sądów i tam zdarzały się wyroki sądów niekorzystne dla klientów”.

Orzeczenie powinno spowodować nie tylko ułatwienie w uzyskaniu pokrycia już poniesionych kosztów leczenia czy rehabilitacji w prywatnej służbie zdrowia, ale też uzyskania zaliczek potrzebnych na pokrycie takich wydatków. Jak wskazuje Krystyna Krawczyk, dyrektor wydziału Klienta Rynku Ubezpieczeniowo-Emerytalnego w Biurze Rzecznika Finansowego „Klienci skarżyli się, że decydując się na prywatne leczenie musieli angażować własne środki. Dopiero potem mogli starać się o ich refundację. Niestety często musieli robić to na drodze sądowej, po wykazaniu, że w ramach publicznego systemu nie byliby leczeni odpowiednio szybko i z użyciem najskuteczniejszych procedur medycznych”. Uchwała powinna korzystnie wpłynąć na sytuację takich osób, a tym samym zapewnienie im dostępu do większego wachlarza usług medycznych, z których do tej pory często nie mogli lub w obawie przed brakiem refundacji – obawiali się korzystać.

Więc na temat wydanej uchwały można przeczytać na stronie Rzecznika Finansowego:  http://rf.gov.pl/sprawy-biezace/Sad_Najwyzszy_potwierdza_prawo_do_prywatnego_leczenia_po_wypadku__22337.

„DGP”: Rząd łagodzi kurs wobec kancelarii odszkodowawczych

W „Dzienniku Gazecie Prawnej” z dnia 19.05.2016 r. w publikacji zatytułowanej „Rząd łagodzi kurs wobec kancelarii odszkodowawczych” autorstwa Małgorzaty Kwiatkowskiej można przeczytać o stanowisku Ministerstwa Sprawiedliwości w przedmiocie propozycji Rzecznika Finansowego dotyczącej regulacji kancelarii odszkodowawczych (http://rf.gov.pl/pdf/doradztwo_odszkodowawcze_zalozenia.pdf). W ocenie resortu, tworzenie kolejnej korporacji zawodowej byłoby niespójne z podejmowanymi od lat działaniami deregulacyjnymi, które dotyczyły m.in. branży usług prawniczych. Tym samym, choć ministerstwo zadeklarowało wolę współpracy przy wypracowaniu odpowiednich rozwiązań, to jednak zwróciło uwagę, że założenia w obecnym kształcie nie uzyskają  poparcia resortu. Zdaniem Ministerstwa Sprawiedliwości, w tej sytuacji konieczne jest opracowanie przez Rzecznika Finansowego nowego projektu.

Pytany o reakcję na temat stanowiska resortu Rzecznik wskazuje, że wyraża on zadowolenie, że ministerstwo wyraziło poparcie dla samej istoty regulacji. Zaznaczył jednocześnie, że docenia znaczącą poprawę pozycji poszkodowanych w ostatnich latach, jednak z uwagi na szeroką działalność kancelarii odszkodowawczych, a także ich rosnącą konkurencyjność i skalę środków przekazywanych za pośrednictwem ich rachunków, widzi potrzebę wprowadzenia pewnej formy regulacji tego obszaru.

Zapytany o komentarz do stanowiska resortu sprawiedliwości Prezes Polskiej Izby Doradców i Pośredników Odszkodowawczych – Bartłomiej Krupa wskazał, że „obowiązkowy samorząd i państwowy egzamin mogłyby zwiększyć koszty tego typu usług i odciąć część poszkodowanych od pomocy, szczególnie w sprawach o mniejszej wartości roszczeń”. Jednocześnie dodał, że „działalność kancelarii była odpowiedzią na korporacje adwokatów i radców prawnych, którzy z powodu zakazu reklamy oraz akwizycji byli zamknięci na potrzeby konsumentów. Osoby poszkodowane nie zdawały sobie po prostu sprawy, że przy odpowiednim wsparciu mogą walczyć o wyższe odszkodowania i świadczenia. Na dodatek kancelarie działają na własne ryzyko, pobierając wynagrodzenie dopiero od wynegocjowanych lub zasądzonych kwot”.

Obecnie Rzecznik Finansowy czeka jeszcze na zaopiniowanie przedstawionych założeń przez Ministerstwo Finansów. Tym bardziej, że zgodnie ze stanowiskiem resortu sprawiedliwości, to właśnie MF powinno mieć decydujący głos w tym zakresie.

KNF rozpoczyna prace w sprawie standaryzacji świadczeń

Zgodnie z zapowiedziami Komisji Nadzoru Finansowego, wkrótce mają się rozpocząć prace nad tabelą, która określi wysokość świadczeń za szkody osobowe. Jak wynika z doniesień medialnych, powołano już specjalny zespół, który w czerwcu ma rozpocząć prace związane z przygotowaniem szczegółowych założeń. W „Pulsie Biznesu”, wydanie z dnia 12 maja 2016 r., w publikacji zatytułowanej „KNF robi porządki w szkodach osobowych” można było przeczytać, że w skład tego zespołu mają wchodzić przedstawiciele resortów: sprawiedliwości i finansów, a także sędziowie, lekarzy orzecznicy oraz ubezpieczyciele. Wśród wymienionych nie wskazano przedstawicieli doradców odszkodowawczych reprezentujących na co dzień osoby poszkodowane w wypadkach komunikacyjnych, dlatego też nasza organizacja zwróciła się do Komisji Nadzoru Finansowego z wnioskiem o włączenie do dalszych prac nad zapowiadaną tabelą.

Samo utworzenie cennika, który określałby wysokość wypłat w poszczególnych przypadkach było zapowiadane już od jakiegoś czasu. Co istotne, w związku z tym, że sama regulacja ma modyfikować dotychczasowe zasady ustalania wysokości zadośćuczynienia, niewykluczone, że znajdzie swój finał nie w postaci rekomendacji, czego sama KNF nie przewiduje, ale w akcie rangi ustawowej.

Poza pracami nad tabelą, trwają także prace nad stworzeniem porównywarki wyroków, która, zgodnie z zapowiedziami, ma ułatwić sędziom wycenę szkody. Tym projektem zajmuje się już nie Komisja, ale Polska Izba Ubezpieczeń, która od dawna wskazuje na brak przewidywalności w zakresie wypłat za szkody osobowe.

PIDiPO zajmuje stanowisko w przedmiocie projektu regulacji kancelarii odszkodowawczych

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych przygotowała i przekazała Rzecznikowi Finansowemu, a także Ministerstwu Sprawiedliwości i Ministerstwu Finansów stanowisko w przedmiocie regulacji kancelarii odszkodowawczych. Odnosząc się do pomysłu zaprezentowanego przez Rzecznika Finansowego (http://rf.gov.pl/pdf/doradztwo_odszkodowawcze_zalozenia.pdf) Izba w całości sprzeciwiła się wprowadzaniu odrębnych regulacji dotyczących branży doradztwa odszkodowawczego, uznając, że obecny poziom zabezpieczenia konsumentów korzystających z tych usług należy uznać za dostateczny, a wprowadzenie ograniczeń w dostępie do rynku doradztwa odszkodowawczego może spowodować pozbawienie części osób możliwości skorzystania z profesjonalnego wsparcia w procesie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych.

Odnosząc się do poszczególnych aspektów powołanych przez Rzecznika Finansowego, nasza organizacja wskazała, że większość z nich podlega już odrębnym regulacjom prawnym i nie ma potrzeby ich powielania. Z kolei w zakresie nowych rozwiązań, jak wprowadzenie obowiązkowego ubezpieczenia OC, Izba podkreśliła, że należy je uznać za tworzenie nieuzasadnionych barier ograniczających swobodę działalności gospodarczej dla podmiotów jednoosobowych czy też z niewielkim kapitałem, a dodatkowo, iż nasza organizacja, bazując na własnych doświadczeniach, nie widzi celowości wprowadzania tego wymogu. W treści wystąpienia wskazano, że ramach naszej organizacji, od początku jej funkcjonowania zapewniamy naszym członkom możliwość przystąpienia do dobrowolnego ubezpieczenia OC. Jak pokazują dotychczasowe doświadczenia, obecnie możemy się wykazać bezszkodowym przebiegiem ubezpieczenia, którego czas trwania sięga już ponad 6 lat. To pokazuje, że podmioty działające na rynku odszkodowawczym zapewniają właściwy poziom obsługi osób poszkodowanych, a ewentualna skala roszczeń przeciwko nim może być jedynie marginalna.

Jednym z postulatów zaprezentowanych w projekcie założeń była wysokość wynagrodzenia stosowanego w umowach o dochodzenie roszczeń odszkodowawczych. Rzecznik Finansowy proponuje w swoich założeniach wprowadzenie swoistej ceny maksymalnej poprzez zastosowanie górnej stawki procentowej, co, jak wskazano w przekazanym stanowisku, w  ocenie naszej organizacji, narusza cywilistyczną zasadę swobody umów, w myśl której strony, które decydują o związaniu się umową, mają prawo do ułożenia stosunku prawnego według swojego uznania, z tym jedynie zastrzeżeniem, że jego treść lub cel nie mogą się sprzeciwiać właściwości stosunku, ustawie ani też zasadom współżycia społecznego. Izba podkreśliła ponadto, że umowy stosowane przez doradców odszkodowawczych oparte są zwykle o model success fee, a mianowicie ewentualna zapłata wynagrodzenia następuje wyłącznie w przypadku uzyskania świadczenia na rzecz zleceniodawcy. Takie rozwiązanie umożliwia osobom, które nie posiadają wystarczających środków na zapłatę ryczałtowego wynagrodzenia, uzyskać należne świadczenia, bez konieczności ponoszenia jakichkolwiek wstępnych kosztów. W wielu jednak przypadkach sam fakt możliwości dochodzenia roszczeń czy istnienia odpowiedzialności nie jest rozstrzygnięty w chwili zawierania umowy. W ramach swojej usługi, umowa kancelarii odszkodowawczej może tym samym zapewniać wsparcie w postępowaniu karnym, a także, co zdarza się coraz częściej, bezpłatną reprezentację w procesie cywilnym wraz z pokryciem kosztów sądowych. Przejmowanie przez doradcę odszkodowawczego tak znacznych obciążeń finansowych związane jest tym samym z ryzykiem nieodzyskania środków wyłożonych niejako za poszkodowanego czy uprawnionego. Wskazane ryzyko musi być zatem zawarte w cenie usługi, którą w takim przypadku jest wysokość wynagrodzenia prowizyjnego. W przeciwnym wypadku, jeśli wprowadzona przez ustawodawcę cena maksymalna nie pozwoli na pokrycie wskazanego ryzyka, poszkodowany czy uprawniony będzie musiał samodzielnie ponosić koszty związane z reprezentacją w sprawie karnej czy cywilnej, co niewątpliwie osłabi, a nie wzmocni ochronę takiego konsumenta.

Jednocześnie odnosząc się do planów powołania samorządu zawodowego, który czuwałby nad prawidłowym i etycznym prowadzeniem działalności kancelarii i doradców odszkodowawczych, Izba zwróciła uwagę, że obecnie na rynku usług odszkodowawczych funkcjonują trzy takie organizacje. W każdej z nich, według naszej wiedzy, zrzeszonych jest ponad 100 podmiotów świadczących pomoc w dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych na rzecz osób poszkodowanych i uprawnionych. Na przykładzie naszej organizacji należy wskazać, że podejmowane przez te podmioty działania obejmują nie tylko bieżącą kontrolę nad prawidłowością prowadzonej przez zrzeszonych członków działalności, ale także podejmowanie inicjatyw zmierzających do poprawy jakości usług świadczonych na całym rynku. Przykładem takich działań była chociażby inicjatywa dotycząca zmiany postanowień wzorców umów w zakresie ustalenia ceny. W 2012 r. Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych wystosowała do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów 17 zawiadomień o podejrzeniu stosowania niedozwolonych postanowień umownych przez podmioty świadczące usługi doradztwa odszkodowawczego. Działanie naszej organizacji było wynikiem dokonania przez Izbę kontroli blisko pięćdziesięciu wzorców pod kątem zgodności z prawem zapisów dotyczących ceny. Kontrola dotyczyła zarówno członków Izby, jak i podmiotów niezrzeszonych. Znaczna część przedsiębiorców, do których PIDiPO wystąpiła o dobrowolną zmianę wzorca, przychyliła się do niej, lub wskazała, że już wcześniej dokonano korekt w kierunku zapewnienia zgodności z prawem treści umowy. W odniesieniu do pozostałych przedsiębiorców, względem których Izba nie ma uprawnień nadzorczych, nasza organizacja zwróciła się o interwencję do Prezesa UOKiK. Ze względu na zakres działania podmiotów, do których skierowane były działania naszej Izby, można szacować, że standardy dotyczące informacji o cenie były dobrowolnie lub poprzez działania administracyjne wyegzekwowane w odniesieniu do podmiotów obsługujących nie mniej niż 80% szkód zgłaszanych przez pełnomocników.

Jak podkreślono w przygotowanym stanowisku, naszym zdaniem, ustawodawca, przewidując możliwość wprowadzenia ograniczeń w swobodzie działalności gospodarczej i wskazując na ważny interes społeczny miał na celu zabezpieczenie tych obszarów, których naruszenie może stanowić zagrożenie dla porządku i bezpieczeństwa państwa, a także wolności czy praw innych osób. W ocenie naszej organizacji, obecnie obowiązujące regulacje stanowią właściwe zabezpieczenie interesów konsumentów korzystających z usług doradców odszkodowawczych, a poziom konkurencji na rynku zapewnia wysoką jakość ich działań. Jednocześnie skala pojawiających się nieprawidłowości, nie stanowi, naszym zdaniem, dostatecznego uzasadnienia dla ograniczeń w swobodzie wykonywania działalności gospodarczej związanej z reprezentowaniem osób poszkodowanych i uprawnionych.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Odszkodowanie za wypadek w sklepie...

Pan Grzegorz* postanowił dochodzić swoich praw po wypadku w sklepie. Początkowo ubezpieczyciel chciał wypłacić 4 razy niższą kwotę od tej, którą ostatecznie przyznał ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cyw...

W razie zderzenia się dwóch pojazdów mechanicznych przyczynienie się posiadacza pojazdu przewożącego osobę dla niego obcą do powstania doznanej przez nią szkody nie ...

Więcej

Akty prawne

Kodeks postępowania cywilnego

USTAWA z dnia 17 listopada 1964 r. KODEK [...]

Ubezpieczenie społeczne

USTAWA z dnia 30 października 2002 r. o [...]

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]


Przejdz na górę strony