23.08.2021

Nowa podstawa prawna dla roszczeń osób bliskich ciężko poszkodowanych...

Kilka dni temu w Dzienniku Ustaw RP opublikowano ustawę o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, która do Kodeksu cywilnego dodała nową podstawę prawną dla dochodzenia roszczeń przez bliskich ciężko p [...]

więcej

04.08.2021

PIDiPO przekazała stanowisko w przedmiocie uchwały Senatu RP do Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach...

W dniu dzisiejszym nasza organizacja przekazała do sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do spraw zmian w kodyfikacjach stanowisko w przedmiocie uchwały Senatu RP z dnia 23 lipca 2021 r. w sprawie usta [...]

więcej

20.07.2021

PIDiPO przekazała do Senatu RP uwagi do stanowiska PIU oraz do poprawek zgłoszonych przez Komisje...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji stanowisko w przedmiocie uwag do ustawy o zmianie us [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Stanowisko PIDiPO w sprawie akcji „Wybierz mądrze, wybierz adwokata”

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych wyraża zaniepokojenie z powodu nieuprawnionych generalizacji oraz mogącego wprowadzać w błąd przekazu kampanii „Wybierz mądrze, wybierz adwokata” przygotowanej przez Komisję Wizerunku Zewnętrznego i Ochrony Prawnej przy Naczelnej Radzie Adwokackiej.

Jak wynika z treści komunikatu zamieszczonego na stronie internetowej Naczelnej Rady Adwokackiej, celem akcji jest „uświadomienie społeczeństwu mechanizmów funkcjonowania kancelarii odszkodowawczych”. W ocenie Izby, ani przedstawienie doradcy odszkodowawczego jako mechanika samochodowego, ani działanie pod firmą „Ściema”, ani też umowa  z 40-procentową prowizją nie uświadamiają społeczeństwa w zakresie mechanizmów działania doradztwa odszkodowawczego, a mogą być raczej odbierane jako oparte na stereotypach działania konkurencyjne prowadzone w niewybrednym tonie.

Prowadzenie działalności z zakresu doradztwa odszkodowawczego nie powinno być postrzegane przez adwokatów jako próba podszywania się pod nich, gdyż zakres czynności doradcy odszkodowawczego  jest zasadniczo odmienny od czynności adwokackich. W szczególności rolą doradcy odszkodowawczego jest prowadzenie szeregu czynności faktycznych nie stanowiących pomocy prawnej, w tym chociażby pomoc poszkodowanemu w kompletowaniu dokumentacji szkodowej, czy organizacji dojazdu na badania lekarskie.

Rozwijająca się dynamicznie w ostatniej dekadzie branża odszkodowawcza, zatrudniająca kilkadziesiąt tysięcy osób, walnie przyczyniła się do poprawy sytuacji osób poszkodowanych w wypadkach i świadomości odszkodowawczej w społeczeństwie. Wpływ doradztwa odszkodowawczego na rynek ubezpieczeniowy i podnoszenie jego standardów jest dostrzegany nie tylko przez jego reprezentantów, ale również przedstawicieli nauki prawa, a także instytucji ten rynek nadzorujących, jak Komisja Nadzoru Finansowego i Rzecznika Finansowego.

Na skutek wniosku, jaki Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych złożyła do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w 2010 roku, w rozporządzeniu MPiPS z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania, pojawił się zawód „doradca do spraw odszkodowań”. Zgodnie z treścią rozporządzenia, doradca odszkodowawczy zajmuje się kompleksową obsługą klientów w zakresie spraw odszkodowawczych, udziela im porad, opinii i wyjaśnień oraz pomocy w dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych, sporządza i prowadzi dokumentację niezbędną do prowadzenia sprawy odszkodowawczej, występuje w imieniu i na rzecz klientów do firm ubezpieczeniowych, a także współpracuje z ubezpieczycielami oraz kancelariami prawnymi prowadzącymi sprawy o odszkodowanie.

Doradztwo odszkodowawcze, pełniąc doniosłą społecznie rolę, nie ma potrzeby podszywania się pod zawód, którego znaczenie jest nie mniej doniosłe, lecz inne. Lata działalności przyniosły nam własne powody do dumy i przywróciły szanse na normalne funkcjonowanie w społeczeństwie setkom tysięcy osób poszkodowanych w wypadkach. Dostrzegamy to, że na marginesie naszego rynku funkcjonują również podmioty nie reprezentujące należytych kompetencji i jakości obsługi. Dbając o to, aby nieodpowiedzialne działania jednostek nie rzutowały na nieuprawnioną ocenę ogółu, stworzyliśmy samorząd gospodarczy skupiający podmioty o wysokich standardach, czego potwierdzeniem jest jego funkcjonowanie w strukturach Krajowej Izby Gospodarczej.  W oparciu o regulacje prawa konsumenckiego podejmowaliśmy działania zmierzające do eliminacji z branży działań patologicznych, sygnalizując niewłaściwe zjawiska do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Rzetelnie działające podmioty z branży doradztwa odszkodowawczego to między innymi spółki kapitałowe dopuszczone do obrotu publicznego, czy wyróżniane w programach oceniających uczciwość i rzetelność w biznesie, takich jak Przedsiębiorstwo Fair Play oraz Solidna Firma. Naszej branży jest także bliska społeczna odpowiedzialność biznesu, są wśród nas donatorzy aktywnych fundacji i darczyńcy w zbiórkach dla potrzebujących.

Doradztwo odszkodowawcze nie zrodziło się jako konkurencja dla adwokatury, lecz jako odpowiedź na potrzeby społeczne inne niż te przez adwokaturę zaspakajane. Docieramy do wielu klientów, którzy nie decydowali się przez lata na skorzystanie z usług prawnika, co narażało ich na przedawnienie roszczeń przysługujących im wobec ubezpieczycieli. W odróżnieniu od wymogu przewidzianego w § 50 ust. 3 Kodeksu Etyki Adwokackiej, doradcy odszkodowawczy prowadzą sprawy za wynagrodzenie, które uzależnione jest wyłącznie od efektu sprawy. W związku z tym nie jest ono pobierane w przypadkach, kiedy nie udzielimy efektywnej pomocy.

Odnosząc się do twierdzeń autorów kampanii o tym, że „ogromna część odszkodowania wcale nie trafia do poszkodowanego, ale właśnie do firmy odszkodowawczej”, a skorzystanie z usług adwokata jest wielokrotnie tańsze, zmuszeni jesteśmy stwierdzić, że tezy takie wskazują nie tylko na pobieżną znajomość realiów rynku odszkodowawczego, ale również nie znajdują odzwierciedlenia w taryfach stawek minimalnych z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 w sprawie opłat za czynności adwokackie. Dla przykładu wskazać można, że stawka minimalna przy wartości przedmiotu sporu powyżej 1500 zł, a do 5000 zł wynosi 1200 zł. Gros spraw prowadzonych przez doradców odszkodowawczych przed zakładami ubezpieczeń to sprawy, w których wypłaty przedsądowe za skutki drobnych kolizji mieszczą się w tym przedziale, a wynagrodzenie przez nie pobierane jest niższe od minimalnej stawki adwokackiej.

Nasze zdziwienie budzi również rekomendacja, aby nigdy nie podpisywać umów w domu. Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta wprost przewiduje możliwość zawierania umów z konsumentami poza lokalem przedsiębiorstwa, dając im w związku z tym szczególne uprawnienia, w tym zwłaszcza prawo do odstąpienia od umowy w terminie czternastu dni od jej zawarcia. Z uprawnieniami tymi korespondują obowiązki informacyjne spoczywające na przedsiębiorcach oferujących w ten sposób swoje usługi. Tym samym korzystając z usług doradcy odszkodowawczego, konsument uzyskuje możliwość przemyślenia decyzji o związaniu się umową nie tylko przed jej podpisaniem, ale również później. Nie wyklucza to możliwości konsultacji z adwokatem, co rekomendują autorzy spotu i chcemy wierzyć, że konsultacja taka będzie miała na celu obiektywną ocenę warunków umowy, a nie zaproponowanie własnych usług w miejsce doradcy odszkodowawczego.

Nie budzi naszych wątpliwości, że usługa nieprofesjonalisty może kosztować jego klienta majątek, przy czym zwracamy uwagę, że podobnie jak adwokaci obowiązkowo, tak i doradcy odszkodowawczy – dobrowolnie zapewniają swoim klientom ochronę w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej. Dla członków PIDiPO suma ubezpieczenia wynosi 2 miliony złotych. Krakowska prokuratura w roku 2013 zarzuciła jednemu z adwokatów zatrzymanie zbliżonej kwoty należnej jego klientom. Byłoby rażącą niesprawiedliwością i nierzetelnością na podstawie tak niecnego procederu formułować oceny dotyczące palestry. Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych odbiera „akcję informacyjną” jako działanie motywowane pobudkami ekonomicznymi, zrealizowane w formie nie licującej z godnością zawodu adwokata i nie znajdujące odzwierciedlenia w praktyce przeważającej większości doradców odszkodowawczych z dumą wykonujących swoją profesję.

Przedstawiciele PIDiPO wzięli udział w spotkaniu dotyczącym rekomendacji KNF

Dnia 27 stycznia b.r. odbyły się konsultacje w sprawie zadośćuczynień. Podczas konsultacji projektu rekomendacji KNF dotyczących ustalania i wypłaty zadośćuczynienia przedmiotem gorącej dyskusji były trudności w kwotowaniu poszczególnych czynników wpływających na wysokość zadośćuczynienia. Przedmiotem sporu pomiędzy przedstawicielami środowiska ubezpieczeniowego a pełnomocnikami poszkodowanych była również rekomendacja dotycząca ustalania stopnia przyczynienia. W ocenie PIDiPO przyjęty przez KNF kierunek należy uznać za słuszny, gdyż  procentowe wartości przyczynienia nagminnie przyjmowane przez ubezpieczycieli są znacząco redukowane przez sądy powszechne. Jakkolwiek można i w orzecznictwie spotkać w tym temacie poglądy skrajne, to jednak ubezpieczyciele, tak bardzo oczekujący przewidywalności, powinni korzystając z bazy orzecznictwa, przyjmować wartości przeważające w judykaturze.

Z pozytywną oceną PIDiPO spotkała się również krytykowana przez ubezpieczycieli rekomendacja nakazująca w dokumencie ugody wprost wskazać, jakich roszczeń odszkodowawczych zrzeka się poszkodowany. W dyskusji Prezes PIDiPO Bartłomiej Krupa podkreślił, że odnotowano sytuacje, w których wypłata zadośćuczynienia wiązała się ze zrzeczeniem się przez poszkodowanego świadczeń o znacznej wartości, w szczególności rent, a realizacja rekomendacji wykluczy sytuacje, w których następowałoby to nie na skutek poczynionego ustępstwa, lecz nieświadomości osoby poszkodowanej.

Innym ważnym dla pełnomocników zagadnieniem jest przyjęcie takiego tekstu rekomendacji, który wykluczy komunikowanie się z poszkodowanym z pominięciem właściwie umocowanego pełnomocnika lub przekazywania mu istotnych informacji z opóźnieniem. Izba będzie przedstawiać KNF swoje dalsze uwagi.

KNF przygotowała rekomendacje w sprawie szkód osobowych

Jak poinformowała na swojej stronie internetowej Komisja Nadzoru Finansowego, na 291. posiedzeniu KNF w dniu 19 stycznia 2016 r., zostały zaakceptowane założenia rekomendacji dla zakładów ubezpieczeń dotyczących procesu ustalania i wypłaty zadośćuczynienia z tytułu szkody niemajątkowej z umów ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Motywem do ich wydania jest potrzeba zapewnienia przewidywalności w procesie ustalania i wypłaty zadośćuczynienia z tytułu szkody niemajątkowej. Jednocześnie, jak można przeczytać w komunikacie zamieszczonym na stronie KNF, z uwagi na istniejące dysproporcje pomiędzy wypłacanymi przez zakłady ubezpieczeń kwotami zadośćuczynienia a wysokością odszkodowań zasądzanych w tych samych sprawach przez sądy powszechne, zachodzi potrzeba wypracowania jednolitych standardów w tym zakresie.

Dokument przygotowany przez Komisję  zawiera 21 rekomendacji, które podzielone zostały na następujące obszary:

– organizacja, zarządzanie, nadzór i kontrola nad procesem ustalania i wypłaty zadośćuczynienia,
– sposób prowadzenia postępowania w zakresie ustalenia i wypłaty zadośćuczynienia,
– sposób ustalania wysokości zadośćuczynienia.

Projekt rekomendacji ma w najbliższych dniach zostać przekazany do publicznych konsultacji. Wstępnie planowane jest przyjęcie rekomendacji do 30 czerwca 2016 r. oraz ustalenie terminu wdrożenia standardów wskazanych w rekomendacjach nie później niż do 31 grudnia 2016 r.

Jednocześnie informujemy, że wydanie rekomendacji zostało poprzedzone konsultacjami, w których udział wzięli także przedstawiciele naszej organizacji, wskazując na szereg zagadnień, które w naszej ocenie wymagają uregulowania. Obszary wymagające interwencji podzielono przy tym na trzy główne nurty:

-zadośćuczynienie dochodzone za rozstrój zdrowia i obrażenia ciała, na podstawie art. 445 k.c.;

-zadośćuczynienie związane ze śmiercią osób bliskich (446 § 4 k.c.) oraz za naruszenie dóbr osobistych (art. 448 k.c.);

– stosowanie przyczynienia i wysokość potrąceń z tego tytułu (art. 362 k.c.).

Izba zwróciła uwagę na odmowy wypłat przy braku uszczerbku na zdrowiu, uzależnianie przez ubezpieczycieli zajęcia ostatecznego stanowiska od dostarczenia zaświadczenia o zakończeniu leczenia, czy też automatyzm odmowy wypłaty w przypadku stwierdzenia chorób samoistnych, bez badania wpływu zdarzenia wypadkowego na ich pogłębienie, a także na brak szczegółowego uzasadnienia odmowy przyznania świadczenia, wskazującego na okoliczności faktyczne odnoszące się do konkretnego przypadku.

W zakresie roszczeń ze skutkiem śmiertelnym Izba wskazała na praktykę odmowy wypłat zadośćuczynienia z powołaniem się na określony stopień pokrewieństwa (rodzeństwo posiadające własne rodziny), a także na skrajne przypadki decyzji odmownych w odniesieniu do małoletnich dzieci.

Jednocześnie informujemy, że w najbliższą środę, tj. 27.01.2016 r. na zaproszenie KNF, przedstawiciele Izby wezmą udział spotkaniu poświęconemu prezentacji projektu: „Rekomendacji dotyczących procesu ustalania i wypłaty zadośćuczynienia z tytułu szkody niemajątkowej z umów ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych”.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Szkoda na osobie 8-latka...

Dnia 12.06.2002 r. doszło do wypadku, w którym kierujący autobusem najechał na sznurek przymocowany do rowerów stojących po obu stronach jezdni, w wyniku czego siedz ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy...

Pod rządem kodeksu cywilnego (art. 444 § 2) jest nadal aktualna wyrażona w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładnia art. 161 § 2 kz, że prawo poszkodowanego z wypadk ...

Więcej

Akty prawne

Kodeks wykroczeń

USTAWA z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wy [...]

Kodeks postępowania cywilnego

USTAWA z dnia 17 listopada 1964 r. KODEK [...]

Świadczenia pieniężne

USTAWA z dnia 25 czerwca 1999 r. o świad [...]


Przejdz na górę strony