20.07.2021

PIDiPO przekazała do Senatu RP uwagi do stanowiska PIU oraz do poprawek zgłoszonych przez Komisje...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji stanowisko w przedmiocie uwag do ustawy o zmianie us [...]

więcej

12.05.2021

Szansa na zwolnienie z podatku odsetek od odszkodowań?...

Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował na swojej stronie internetowej o wniosku skierowanym do Ministra Finansów w sprawie kwalifikacji podatkowej odsetek wypłacanych za opóźnienie, w sytuacji [...]

więcej

26.04.2021

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wystąpił z inicjatywą ustawodawczą w sprawie zadośćuczynienia dla bliskich najciężej poszkodowanych...

Na stronie internetowej prezydent.pl poinformowano o skierowaniu przez Prezydenta do Sejmu projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Projekt zmian przewiduje dodanie w Kodeksie cywilnym [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Stanowisko PIDiPO w sprawie wypowiedzi Członka Zarządu PZU S.A., pana Tomasza Tarkowskiego

W wywiadzie Członka Zarządu PZU S.A., pana Tomasza Tarkowskiego dla Rzeczpospolitej, zatytułowanym „Za wszystko zapłaci klient” znalazły się twierdzenia, które mogą wprowadzać opinię publiczną w błąd i jako takie wymagają stanowiska ze strony Polskiej Izby Doradców i Pośredników Odszkodowawczych, do której celów statutowych należy m.in. ochrona interesów jej członków.

Jakkolwiek idea ubezpieczeń może być przez różne osoby różnie rozumiana, ze względu na ogólny charakter tego pojęcia, to niewątpliwie przepisy kodeksu cywilnego nie wykluczają możliwości dopłaty odszkodowania do szkody „zamkniętej” przez ubezpieczyciela, jeżeli nie doszło do zawarcia ugody z poszkodowanym, która to przewiduje. Kodeksowi cywilnemu nie jest znane takie pojęcie, tak więc egzekwowanie dopłat do zaniżonych świadczeń odszkodowawczych nie jest praktyką niezgodną z tym aktem prawnym. Ograniczeniem skuteczności ich egzekwowania może być jedynie upływ terminu przedawnienia, który to zarzut musi być podniesiony przez dłużnika. Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych nie odnotowała sytuacji, w której do klientów zrzeszonych w niej firm skutecznie wystąpiono by skutecznie z zarzutem bezpodstawnego wzbogacenia po uzyskaniu dopłaty odszkodowania ze względu na to, że „wypłacone odszkodowanie wystarczyło na naprawę”. Sytuacje takie nie mają w szczególności miejsca, gdy ubezpieczyciel nie ujął w odszkodowaniu podatku VAT, czy ograniczył wypłatę do kwoty pozwalającej na naprawę niezgodną z technologią przyjętą przez producenta samochodu i nie zapewniającą należytego bezpieczeństwa jego dalszego użytkowania.

Nie polega na prawdzie twierdzenie, jakoby jedynie w pojedynczych przypadkach sądy rozstrzygały sprawy o dopłatę do odszkodowania na korzyść poszkodowanego. Fakt ten jest powszechnie – a co najmniej w środowisku ubezpieczeniowym –  znany i stał się przyczynkiem do działań zarówno Rzecznika Ubezpieczonych, jak i Komisji Nadzoru Finansowego.  Miarodajne dla oceny sytuacji w przypadku szkód osobowych opracowanie przedstawił Instytut Wymiaru Sprawiedliwości, z którego jednoznacznie wynika, że ubezpieczyciele gremialnie przegrywają w procesach sądowych. Do ujawnienia informacji w tym zakresie przez samych ubezpieczycieli wzywał Rzecznik Ubezpieczonych i takie dane nie zostały ujawnione, stąd też twierdzenie, że jedynie pojedyncze sprawy są rozstrzygane na korzyść poszkodowanych do czasu ich ujawnienia można kwalifikować raczej jako postulat niż rzeczową ocenę istniejącego stanu, w tym w zakresie szkód rzeczowych.

Sugerowanie, że akceptacja kosztorysu poszkodowanemu nieposiadającemu faktur odbiera podstawy do dalszego dochodzenia słusznych roszczeń, a ich ewentualna realizacja jest działaniem uderzającym w innych ubezpieczonych musimy uznać za wprowadzającą w błąd manipulację przedstawiającą nieuzasadniony, pejoratywny obraz poszkodowanych, których odszkodowania w sposób niezgodny z prawem zaniżono.

Nie sposób zgodzić się z opinią jakoby w zakresie roszczeń opartych o art. 448 k.c. prawo działało wstecz. Zgodnie z wykładnią przyjętą przez Sąd Najwyższy roszczenia osób uprawnionych są egzekwowane jedynie, jeżeli zdarzenie powodujące szkodę miało miejsce w czasie obowiązywania tej normy prawnej w obecnej redakcji, tj. po 28 grudnia 1996 roku.

Wyrażamy nadzieję, że przedstawione w wywiadzie opinie członka zarządu największego zakładu ubezpieczeń są skrótami myślowymi i nie stanowią oficjalnego stanowiska prawnego ubezpieczyciela w zakresie przedstawionych zagadnień.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Świadczenia dla rodziny osoby zmarł...

Kierujący pojazdem marki Mercedes, w trakcie wyprzedzania autobusu zjechał na przeciwny pas ruchu, gdzie zderzył się z prawidłowo poruszającym się samochodem osobowy ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 listopa...

Czy w świetle przepisu § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 2000 r. w sprawie ogólnych warunków obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzia ...

Więcej

Akty prawne

Świadczenia pieniężne

USTAWA z dnia 25 czerwca 1999 r. o świad [...]

Kodeks karny

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks k [...]

Działalność ubezpieczeniowa

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o działaln [...]


Przejdz na górę strony