20.07.2021

PIDiPO przekazała do Senatu RP uwagi do stanowiska PIU oraz do poprawek zgłoszonych przez Komisje...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Komisji Ustawodawczej oraz Komisji Praw Człowieka, Praworządności i Petycji stanowisko w przedmiocie uwag do ustawy o zmianie us [...]

więcej

12.05.2021

Szansa na zwolnienie z podatku odsetek od odszkodowań?...

Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował na swojej stronie internetowej o wniosku skierowanym do Ministra Finansów w sprawie kwalifikacji podatkowej odsetek wypłacanych za opóźnienie, w sytuacji [...]

więcej

26.04.2021

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej wystąpił z inicjatywą ustawodawczą w sprawie zadośćuczynienia dla bliskich najciężej poszkodowanych...

Na stronie internetowej prezydent.pl poinformowano o skierowaniu przez Prezydenta do Sejmu projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks cywilny. Projekt zmian przewiduje dodanie w Kodeksie cywilnym [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Uzasadnienie Uchwały SN w sprawie przedawnienia roszczeń do UFG

Sąd Najwyższy opublikował uzasadnienie do uchwały z dnia 29 października 2013 r. (sygn. III CZP 50/13), z której wynika, że roszczenie pokrzywdzonego o naprawienie szkody, wynikłej ze zbrodni lub występku, wyrządzonej w okolicznościach uzasadniających odpowiedzialność cywilną posiadacza pojazdu mechanicznego lub kierującego pojazdem mechanicznym, których tożsamości nie ustalono, przedawnia się na podstawie art. 442[1] § 2 k.c., tj. w terminie 20 lat od zdarzenia.

Sąd prezentując swoje zapatrywanie przedstawił również następującą refleksją na temat zaobserwowanej, sprzecznej z nim, praktyki:

Pogląd przeciwny, prezentowany przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny oraz w części orzecznictwa, zgodnie z którym niemożność ustalenia osoby sprawcy wypadku komunikacyjnego wyłącza możliwość przypisania mu przestępstwa i w konsekwencji przyjęcie dłuższego terminu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych, wynikłych z wypadku, neguje w istocie gwarancyjną rolę Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego. Pogarsza w niczym nie uzasadniony sposób sytuację osób pokrzywdzonych przestępstwami przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, popełnionymi przez nieustalonych sprawców, zwłaszcza jeśli się uwzględni, że ofiary wypadków komunikacyjnych spowodowanych przez ustalonych sprawców mogą dochodzić zaspokojenia szkody od sprawcy lub ubezpieczyciela jego odpowiedzialności cywilnej w ciągu dwudziestu lat od dnia wypadku.”

Sąd Najwyższy w ostatnich zdaniach uzasadnienia podniósł też istotną kwestię niskiej świadomości społecznej istnienia Funduszu, jego zadań oraz zobowiązań względem poszkodowanych. Postępowanie UFG po publikacji uchwały Sądu Najwyższego będzie testem na to, w jaki sposób radzi sobie z ciężarem, który na nim spoczywa.Wyrażamy nadzieję, że Fundusz wystąpi do wszystkich poszkodowanych, którym niezasadnie odmówił zaspokojenia roszczeń i spełni je wraz z odsetkami z tytułu zwłoki. W odmiennej sytuacji koszty pomocy doradcy odszkodowawczego, który będzie do tego Fundusz przymuszał staną się niewątpliwie uzasadnione, co może skutkować kolejnymi roszczeniami z tego tytułu.

W wypowiedzi dla Dziennika Ubezpieczeniowego wiceprezes UFG Sława Cwalińska-Weychert przewiduje wzrost liczby procesów z tym związanych, co może wskazywać na to, że faktyczna zmiana polityki Funduszu nie jest w pełni przesądzona. Mając na uwadze wnioski płynące z Raportu Rzecznika Ubezpieczonych Orzecznictwo Sądu Najwyższego a praktyka likwidacji szkód komunikacyjnych, można z kolei liczyć się z tym, że uchwała Sądu Najwyższego nie zawsze wpływa na praktykę likwidacji szkód.

Tomasz Młynarski z Biura Rzecznika Ubezpieczonych wskazuje jednak na możliwość uniknięcia sporów co do ustalenia winy nieustalonego sprawcy bazując na poglądzie Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku z dnia 19 lipca 2012 r. (sygn. II CSK 653/11). Wskazano w nim, że  do stwierdzenia popełnienia przestępstwa  „ wystarczająca jest taka ocena okoliczności popełnienia czynu karalnego, która przy uwzględnieniu jedynie kryteriów obiektywnych pozwala na uznanie, iż działanie sprawcy było w tych okolicznościach zawinione”.  Mamy nadzieje, że takimi właśnie ocenami będzie kierował się Fundusz, a interesy rynku ubezpieczeniowego i płatników składek będą równoważone z interesami beneficjentów świadczeń.

Czytaj również:

Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny zatracił istotę swojej działalności, Bartłomiej Krupa, Dziennik Ubezpieczeniowy 04.01.2013

Źródło: Dziennik Ubezpieczeniowy

 

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Poślizgnięcie na mokrej podłodze...

Pani Emilia uległa wypadkowi w grudniu 2012 r. Do wypadku doszło w budynku basenu. Poszkodowana poślizgnęła się na mokrej posadzce w holu prowadzącym do szatni. Przy ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Pracy...

W świetle art. 446 § 3 kc - podobnie jak i w świetle art. 166 kz - konkretyzacja tego, kto jest w danym wypadku najbliższym członkiem rodziny, należy do sądu orzekaj ...

Więcej

Akty prawne

Świadczenia pieniężne

USTAWA z dnia 25 czerwca 1999 r. o świad [...]

Zmiana ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po roz [...]

Kodeks cywilny

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks [...]


Przejdz na górę strony