18.10.2018

PIDiPO występuje do Prezydenta RP w sprawie projektu ustawy dotyczącej branży odszkodowawczej...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Prezydenta RP, Pana Andrzeja Dudy, pismo w sprawie procedowanego obecnie w Senacie projektu ustawy dotyczącej świadczenia usług o [...]

więcej

17.10.2018

PIDiPO przekazała uwagi do poprawek zgłoszonych na posiedzeniu Senackich Komisji...

W dniu dzisiejszym Izba przekazała do Senatu RP stanowisko w przedmiocie poprawek zgłoszonych do projektu ustawy o świadczeniu usług w zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych na posiedzeni [...]

więcej

16.10.2018

PIDiPO interweniuje w sprawie kolejnych wypowiedzi Prezesa PIU...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych w związku z kolejnymi wypowiedziami Prezesa Polskiej Izby Ubezpieczeń, Pana Jana Grzegorza Prądzyńskiego, dotyczącymi regulacji branży doradztw [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Doradca uzyskał odszkodowanie pomimo umorzenia postępowania

W dniu 5 października 2009 r. miał miejsce wypadek, na skutek którego poszkodowana doznała ciężkich obrażeń ciała
w postaci złamania kości skroniowo – potylicznej lewej, ostrego krwiaka nadtwardówkowego okolicy skroniowo – ciemieniowej lewej, ostrego krwiaka nadtwardówkowego okolicy potylicznej lewej i tylnej jamy czaszkowej, ogólnego obrzęku mózgu, ostrej pourazowej niewydolności oddechowej, stłuczenia prawej półkuli mózgu, niedowładu  połowicznego lewostronnego, afazji ruchowej, stłuczenia płuca lewego, odmy opłucnowej oraz złamania podudzia prawego.

Zgodnie z wydanym  postanowieniem o umorzeniu śledztwa, prowadzone w sprawie postępowanie zostało umorzone wobec braku znamion czynu zabronionego z art. 177 par. 2 kk, tj. na zasadzie art. 17 par. 1 pkt 2 kpk. Powołany w przedmiotowej sprawie biegły w zakresie techniki samochodowej, ruchu drogowego i odtwarzania przebiegu wypadków i kolizji drogowych stwierdził, że bezpośrednią przyczyną ww. wypadku było nieprawidłowe zachowanie się pieszej, która pokonując jezdnię poza wyznaczonym przejściem dla pieszych (ok. 30 metrów za oznakowanym przejściem dla pieszych) nie ustąpiła pierwszeństwa poruszającemu się z prędkością dopuszczalną kierującemu samochodem . Kierującemu zarzucono jedynie, że nie obserwował stanu zajętości jezdni i w sytuacji bezpośredniego zagrożenia nie użył sygnału ostrzegawczego.

Jednocześnie biegły nie był w stanie jednoznacznie wskazać, czy piesza przebiegała czy szła przez jezdnię .Gdyby przyjąć,
że piesza przechodziła przez jezdnię a nie przebiegała, to stopień przyczynienia się do wypadku kierującego samochodem wzrasta. Sama poszkodowana nie pamięta jednak okoliczności ww. zdarzenia, brak jest także świadków, którzy mogliby potwierdzić tę wersję wypadku. Poszkodowana złożyła zażalenie na ww. postanowienie o umorzeniu śledztwa do Sądu Rejonowego, który jednak uznał, że zażalenie poszkodowanej nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, że fakt nie użycia przez kierującego samochodem sygnału dźwiękowego nie sposób powiązać ze skutkiem w postaci potrącenia poszkodowanej
i potwierdził, że bezpośrednią przyczyną wypadku było nieprawidłowe zachowanie pieszej.

Po przyjęciu sprawy do prowadzenia, Votum S.A. zgłosiła w imieniu poszkodowanej roszczenia odszkodowawcze do zakładu ubezpieczeń, w którym powyższy kierujący miał wykupioną polisę OC, tj. do PZU S.A. Pełnomocnik powołał się na
art. 436 § 1 k.c. w zw. z art. 435 §1 k.c., zgodnie z którym odpowiedzialność kierującego samochodem za zaistniałe zdarzenie kształtuje się na zasadzie ryzyka. Wyłączenie odpowiedzialności mogłoby nastąpić tylko wtedy gdyby zakład ubezpieczeń wykazał, że szkoda powstała z powodu wystąpienia jednej z trzech okoliczności: wskutek siły wyższej, wyłącznie z winy poszkodowanej lub wyłącznie z winy osoby trzeciej, za którą prowadzący pojazd nie ponosi odpowiedzialności. Zachowanie pieszej, aby mogło być uznane za podstawę wyłączenia odpowiedzialności musiałoby być zawinione oraz stanowić wyłączną przyczynę szkody, co zdaniem pełnomocnika nie miało miejsca.

Na skutek przeprowadzonego postępowania likwidacyjnego, zakład ubezpieczeń przyznał na rzecz poszkodowanej kwotę 70.000,00 zł. tytułem zadośćuczynienia, 6.416,70 zł. tytułem zwrotu kosztów opieki, a także zwrócił poniesione przez poszkodowaną koszty leczenia i dojazdów. Jednocześnie ubezpieczyciel uznał przyczynienie się poszkodowanej do powyższego wypadku w wysokości 60 %.

Pełnomocnik zweryfikował wysokość wypłaconego świadczenia pod kątem adekwatności przyznanych kwot do poniesionej przez poszkodowaną szkody. Dokonane ustalenia wskazywały na zasadność wniesienia w sprawie odwołania, w którym pełnomocnik wystąpił o dopłatę zadośćuczynienia, odszkodowania, a także renty. W przypadku braku pozytywnego rozpatrzenia sprawy przez PZU S.A.  pełnomocnik nie wyklucza skierowania sprawy na drogę sądową.

Źródło: Votum S.A.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Sukces pełnomocnika po nieskuteczny...

Jesienią 2013 r. Pan Rafał* uległ wypadkowi. W prowadzony przez niego pojazd wjechał kierowca samochodu ciężarowego, który naruszył zasady pierwszeństwa przejazd ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cyw...

Artykuł 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjn ...

Więcej

Akty prawne

Zmiana ustawy kodeks cywilny

USTAWA z dnia 16 lutego 2007 r. o zmiani [...]

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]

Działalność ubezpieczeniowa

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o działaln [...]


Przejdz na górę strony