18.10.2018

PIDiPO występuje do Prezydenta RP w sprawie projektu ustawy dotyczącej branży odszkodowawczej...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych skierowała do Prezydenta RP, Pana Andrzeja Dudy, pismo w sprawie procedowanego obecnie w Senacie projektu ustawy dotyczącej świadczenia usług o [...]

więcej

17.10.2018

PIDiPO przekazała uwagi do poprawek zgłoszonych na posiedzeniu Senackich Komisji...

W dniu dzisiejszym Izba przekazała do Senatu RP stanowisko w przedmiocie poprawek zgłoszonych do projektu ustawy o świadczeniu usług w zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych na posiedzeni [...]

więcej

16.10.2018

PIDiPO interweniuje w sprawie kolejnych wypowiedzi Prezesa PIU...

Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych w związku z kolejnymi wypowiedziami Prezesa Polskiej Izby Ubezpieczeń, Pana Jana Grzegorza Prądzyńskiego, dotyczącymi regulacji branży doradztw [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Doradca odszkodowawczy zastąpił skutecznie adwokata

W dniu 9 października 1999 r. w Poznaniu doszło do zdarzenia drogowego, w czasie którego kierujący pojazdem marki Ford Sierra spowodował wypadek, gdy w czasie złych warunków atmosferycznych nie zachował należytej ostrożności, nie dostosował prędkości do panujących warunków skutkiem czego wpadł w poślizg i doprowadził do zderzenia z pojazdem marki Fiat 126p którym kierował poszkodowany. Sąd karny uznał winę kierującego Fordem i wydał w sprawie wyrok skazujący. Kierujący pojazdem marki Fiat na skutek wypadku doznał obrażeń ciała w postaci złamania kości jarzmowej lewej, zapalenia płuc, infekcji dróg moczowych, pourazowego udaru niedokrwiennego mózgu skutkującego niedowładem spastycznym lewostronnym znacznego stopnia (porażenie kończyny górnej z głębokim niedowładem kończyny dolnej), a w wyniku traumy powypadkowej również zespołu depresyjnego. Działający w imieniu poszkodowanego adwokat dnia 3 kwietnia 2000 r. zgłosił szkodę do ubezpieczyciela z którym sprawca zdarzenia zawarł umowę ubezpieczenia OC. W piśmie zgłoszeniowym sprecyzowano roszczenia z tytułu zadośćuczynienia oraz jednorazowego odszkodowania, a także wniesiono o zwrot kosztów leczenia. Ubezpieczyciel przeprowadził postępowanie likwidacyjne w zakresie szkody w trakcie którego zorganizował komisje lekarskie z udziałem poszkodowanego w czasie których orzeczono 75% trwałego uszczerbku na zdrowiu i uznał na jego rzecz świadczenie w wysokości 60.000 zł z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W pozostałym zakresie zgłoszone roszczenia zostały oddalone.
Poszkodowany w czasie kiedy doszło do zdarzenia był emerytem wojskowym, jednakże dodatkowo pracował jako konserwator sieci i uzyskiwał z powyższego tytułu dochody wynikające z umowy o pracę. Na skutek doznanych obrażeń powypadkowych i utrzymujących się dolegliwości lekarze orzecznicy stwierdzili jego całkowitą niezdolność do pracy. Ponadto w celu uniknięcia pogorszenia stanu zdrowia poszkodowany do dzisiaj raz w roku korzysta z turnusów rehabilitacyjnych.
Analiza wszelkich okoliczności sprawy dokonana przez kancelarię odszkodowawczą po upływie 10 lat od zdarzenia wskazała, że dotychczas uzyskane odszkodowanie nie wyczerpuje wszelkich należnych poszkodowanemu świadczeń. W związku z powyższym pełnomocnik wniósł o podwyższenie przyznanego zadośćuczynienia oraz zgłosił roszczenia związane z utraconym dochodem i kosztami opieki. Ponadto sprecyzowane zostały renty wynikające z utraty zdolności do pracy oraz zwiększenia potrzeb ze względu na konieczność sprawowania opieki. W wyniku złożonego wniosku ubezpieczyciel ponownie przeprowadził postępowanie likwidacyjne, skierował poszkodowanego na dodatkowe badania lekarskie i zajął stanowisko w sprawie. W decyzji z dnia 22.10.2010 r. ubezpieczyciel przyznał  dodatkowo 23.195 zł tytułem zwrotu kosztów opieki, 600 zł tytułem zwrotu kosztów dojazdów oraz 662,95 zł tytułem zwrotu kosztów leczenia, a także za zasadną uznał rentę na zwiększone potrzeby. Dodatkowo ubezpieczyciel uznał zgłoszone roszczenia rentowe z tytułu utraty zdolności do pracy i wypłacił zaległe świadczenie w kwocie 44.436,44 zł. Podstawą decyzji rentowej były zarobki uzyskiwane przez poszkodowanego w dniu zdarzenia, a zatem przeszło 10 lat przed wydaniem decyzji. W opinii pełnomocnika uznana kwota świadczenia winna zostać zwaloryzowana w związku ze wzrostem poziomu płac. Celem potwierdzenia powyższej okoliczności pełnomocnik wystąpił do byłego pracodawcy poszkodowanego o wskazanie aktualnego poziomu zarobków uzyskiwanych przez pracowników obecnie na stanowisku zajmowanym przez niego do dnia wypadku. Pracodawca przedstawił zaświadczenie, które było podstawą wniosku do ubezpieczyciela o zwiększenie wysokości wypłacanej renty. Ubezpieczyciel uznając wniesione roszczenie za zasadny zwiększył wypłacaną rentę związaną z utratą zdolności do pracy do 2.296 zł miesięcznie oraz ponownie przeliczył zaległe świadczenie z powyższego tytułu dopłacając dalszą kwotę 46.641,94 zł.

W zakresie wniosku o zwiększenie przyznanego zadośćuczynienia ubezpieczyciel dokonał dopłaty dalszej kwoty 10.000 zł z uwagi na ujawnioną nową krzywdę. Wysokości tego świadczenia została zweryfikowana przez pełnomocnika poszkodowanego oraz uznana za zaniżoną w stosunku do rozmiaru doznanej szkody, skutkiem czego dalsze roszczenia w tym zakresie skierowane zostały na drogę sądową.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Śmiertelne porażenie prądem – odpow...

Jak potwierdzają statystyki, co roku ponad 100 osób umiera na skutek porażenia prądem elektrycznym. Najczęstszą przyczyną wypadków jest niewłaściwe posługiwanie się ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cyw...

Nieznany sprawca zaboru cudzego samochodu nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 435 § 1 kc (w związku z art. 436 kc) lecz posiadaczem tego samochodu. Uchwała S ...

Więcej

Akty prawne

Kodeks cywilny

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks [...]

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]

Kodeks karny

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks k [...]


Przejdz na górę strony