17.09.2019

SN o zwrocie kosztów opinii rzeczoznawcy...

Na początku września Sąd Najwyższy podjął uchwałę (sygn. akt III CZP 99/18) w sprawie wniosku Rzecznika Finansowego, który zadał pytanie o pokrywanie kosztów prywatnej ekspertyzy rzeczoznawcy w r [...]

więcej

24.06.2019

Rząd zajmuje stanowisko w sprawie projektu ustawy dotyczącego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych...

Na stronie internetowej Sejmu RP dostępne jest stanowisko Rządu wobec senackiego projektu ustawy o świadczeniu usług w zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wynikających z czynu niedozwo [...]

więcej

03.06.2019

Wywiad z Prezesem PIDiPO na portalu Naszdziennik.pl...

Na portalu NaszDziennik.pl ukazał się wywiad z Prezesem Zarządu Polskiej Izby Doradców i Pośredników Odszkodowawczych – Bartłomiejem Krupą dotyczący projektu regulacji rynku doradców odszkodowawc [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Zawód: doradca do spraw odszkodowań, Bartłomiej Krupa, „Dziennik Ubezpieczeniowy” z dnia 21.04.2015 r.

Systematycznie pojawiają się głosy w sprawie potrzeby uregulowania działalności kancelarii odszkodowawczych. Można spotkać się nawet z poglądami, że kancelarie działają poza prawem. W tej sytuacji niejednokrotnie jesteśmy zmuszani do tego, by ustosunkowywać się do stwierdzenia kim jesteśmy, a kim nie jesteśmy.

261909 Doradca do spraw odszkodowań

Jako podstawy prawne legalności działalności kancelarii odszkodowawczych powołać można już normy Konstytucji RP, która mówi o swobodzie działalności gospodarczej. Znajduje to swoje odzwierciedlenie w art. 6 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej:

Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.

Czy jednak jest taki zawód jak doradca odszkodowawczy? Wielokrotnie mówiło się, że takiego zawodu nie ma, że kancelarie odszkodowawcze zajmują się w istocie tym, czym ma prawo zajmować się w świetle ustawy o pośrednictwie broker ubezpieczeniowy albo czym ma prawo zajmować się wyłącznie adwokat lub radca prawny.

Regulacje dotyczące promocji zatrudnienia i instytucji rynku pracy są – wydawać by się mogło – dość obojętne dla sektora kancelarii odszkodowawczych. Na ich podstawie minister właściwy do spraw pracy określa, w drodze rozporządzenia, klasyfikację zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakres jej stosowania, uwzględniając zawody i specjalności występujące na rynku pracy oraz potrzeby pośrednictwa i poradnictwa zawodowego. Klasyfikacja ta jest pewnego rodzaju zdjęciem istniejącego stanu rzeczy, pokazuje, jakie zawody można spotkać na rynku pracy w obecnych realiach.

W klasyfikacji, w jej wersji z 7 sierpnia 2014 r., z numerem 261909 pojawił się zawód „doradca do spraw odszkodowań”. Jest to skutek wniosku, jaki Polska Izba Doradców i Pośredników Odszkodowawczych złożyła do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w 2010 roku. Na tle tej regulacji twierdzenie, że zawód doradcy odszkodowawczego jest nieznany prawu i jest działaniem, które nie mieści się w systemie normatywnym RP, jest głębokim nadużyciem. Tym samym podejmowanie dyskusji w sprawie legalności działalności kancelarii odszkodowawczych jest dyskutowaniem z rozporządzeniem. Prawo można interpretować bardzo różnie, natomiast fakt umieszczenia takiej profesji w klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy wskazuje, że została ona uznana przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej jako wykonująca pewne czynności w świetle obowiązującego prawa. Daje to solidne podstawy do twierdzenia, że działalność kancelarii odszkodowawczych jest przewidziana przez prawo.

Definicja doradcy

Kim według Ministra Pracy i Polityki Społecznej jest doradca ds. odszkodowań? Według definicji:

Doradca do spraw odszkodowań – Zajmuje się kompleksową obsługą klientów w zakresie spraw odszkodowawczych; udziela klientom porad, opinii i wyjaśnień oraz pomocy w dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych; sporządza i prowadzi dokumentację niezbędną do prowadzenia sprawy odszkodowawczej; występuje w imieniu i na rzecz klientów do firm ubezpieczeniowych; współpracuje z agencjami ubezpieczeniowymi oraz kancelariami prawnymi prowadzącymi sprawy o odszkodowanie.

Mamy tu do czynienia z pewnego rodzaju hybrydą. Wniosek PIDiPO do MPiPS obejmował dwie specjalności – doradców odszkodowawczych, a więc merytorycznych odpowiedników likwidatorów szkód w zakładach ubezpieczeń oraz pośredników odszkodowawczych, a więc odpowiedników agentów ubezpieczeniowych. Zostało to sprowadzone do jednego zawodu. Niemniej jednak w przypadku części branży doradca odszkodowawczy rzeczywiście zajmuje się nie tylko merytoryczną obróbką roszczeń poszkodowanego przed zakładem ubezpieczeń, lecz także prezentacją oferty oraz udzielaniem wszechstronnych informacji o możliwościach dochodzenia roszczeń, o przebiegu procesu odszkodowawczego.

Natomiast sformułowanie, że doradca ds. odszkodowań współpracuje z agencjami ubezpieczeniowymi jest pewnym nieporozumieniem, wynikającym być może z ograniczonej wiedzy o działalności kancelarii odszkodowawczych. Tym bardziej, że współpraca kancelarii z agencjami ubezpieczeniowymi jest przedmiotem wielu kontrowersji.

Odmienna rola

Należy wskazać, że także przed 2014 rokiem w klasyfikacji działalności znajdowała się regulacja dotycząca usług odszkodowawczych (podklasa Działalność związana z oceną ryzyka i szacowaniem poniesionych strat, w tym dochodzenie roszczeń ubezpieczeniowych). Nie można więc mówić, że istniała w tym zakresie pustka legislacyjna.

W obecnie obowiązującej klasyfikacji PKD ustawodawca akceptuje rolę dochodzenia roszczeń odszkodowawczych jako odmienną od roli brokera i jednocześnie odmienną od roli adwokata czy radcy prawnego. W odróżnieniu od adwokata i radcy prawnego, którzy zajmują się w szczególności podejmowaniem w imieniu swojego klienta czynności o charakterze prawnym, doradca odszkodowawczy w dużym zakresie podejmuje czynności o charakterze faktycznym, w szczególności są to czynności zmierzające do zebrania dokumentacji i zebrania ustaleń dotyczących stanu faktycznego szkody, przedstawienia dowodów, ale również pomocy związanej z sytuacją, w jakiej poszkodowany znalazł się po wypadku.

Pojawia się pytanie czy nie byłyby wymagane jeszcze dodatkowe regulacje, które jasno wskazałyby, kim jest doradca odszkodowawczy. Zakładam bowiem, że przeciętny poszkodowany nie korzysta z załącznika do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej, a także nie wertuje PKD. Czy jednak wprowadzenie dodatkowej regulacji w tym zakresie wzmocni ochronę poszkodowanych? W mojej ocenie nie jest to niezbędne, gdyż istnieje szereg przepisów, które taką ochronę zapewniają, w szczególności w zakresie kontroli wzorców umów. Istniejący stan regulacji prawnych pozwala – przy ich właściwym stosowaniu – na ochronę konsumentów oraz statuuje doradztwo odszkodowawcze jako odrębną dziedzinę działalności.

Bartłomiej Krupa

Prezes Polskiej Izby Doradców i Pośredników Odszkodowawczych

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Sukces pełnomocnika po nieskuteczny...

Jesienią 2013 r. Pan Rafał* uległ wypadkowi. W prowadzony przez niego pojazd wjechał kierowca samochodu ciężarowego, który naruszył zasady pierwszeństwa przejazd ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywil...

Wydatki na postawienie i urządzenie nagrobka (pomnika) wchodzą w skład kosztów pogrzebu w rozumieniu art. 446 § 1 kc niezależnie od rodzaju nagrobka i czasu jego pos ...

Więcej

Akty prawne

Ubezpieczenia obowiązkowe

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpiec [...]

Działalność ubezpieczeniowa

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o działaln [...]

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]


Przejdz na górę strony