24.06.2019

Rząd zajmuje stanowisko w sprawie projektu ustawy dotyczącego dochodzenia roszczeń odszkodowawczych...

Na stronie internetowej Sejmu RP dostępne jest stanowisko Rządu wobec senackiego projektu ustawy o świadczeniu usług w zakresie dochodzenia roszczeń odszkodowawczych wynikających z czynu niedozwo [...]

więcej

03.06.2019

Wywiad z Prezesem PIDiPO na portalu Naszdziennik.pl...

Na portalu NaszDziennik.pl ukazał się wywiad z Prezesem Zarządu Polskiej Izby Doradców i Pośredników Odszkodowawczych – Bartłomiejem Krupą dotyczący projektu regulacji rynku doradców odszkodowawc [...]

więcej

13.05.2019

„NaszDziennik.pl” o projekcie regulacji doradców odszkodowawczych...

Na portalu "NaszDziennik.pl" ukazała się publikacja zatytułowana „Kontrofensywa finansjery” autorstwa dr. Mariana Szołucha dotycząca projektowanej regulacji rynku doradców odszkodowawczych. W art [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Pogarda dla prawa lub brak kompetencji. Tragikomedia w V aktach, Bartłomiej Krupa, Dziennik Ubezpieczeniowy, 16.07.2012

PROLOG

Jakość tworzonego w Polsce prawa, w tym prawa ubezpieczeniowego, pozostawia wiele do życzenia, a jakość jego stosowania jeszcze więcej. Mamy co prawda równowartość 5 mln  euro jako sumę gwarancyjną, ale dostosowanie naszego prawodawstwa do unijnego w bardziej wysublimowanych kwestiach, okazuje się życzeniem ściętej głowy.

Klasycznym już przykładem indolencji ustawodawcy jest brak instrumentów rozstrzygania negatywnych sporów kompetencyjnych pomiędzy zakładem ubezpieczeń zapewniającym ochronę w ramach OC komunikacyjnego a Ubezpieczeniowym Funduszem Gwarancyjnym.

Zgodnie z art. 4 III Dyrektywy Rady (90/232/EWG) z dnia 14 maja 1990 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do ubezpieczenia w zakresie odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych (Dz.U.UE L z dnia 19 maja 1990 r.) w przypadku sporu między organem, określonym w art. 1 ust. 4 dyrektywy 84/5/EWG i ubezpieczycielem udzielającym ochrony w zakresie odpowiedzialności cywilnej, dotyczącego ustalenia, który z nich musi wypłacić odszkodowanie osobie poszkodowanej, Państwa Członkowskie podejmą właściwe środki, w celu wyznaczenia jednej z tych stron jako odpowiedzialnej w pierwszej kolejności za niezwłoczne wypłacenie odszkodowania osobie poszkodowanej. Organem, określonym w art. 1 ust. 4 dyrektywy 84/5/EWG jest instytucja mająca za zadanie wypłacanie odszkodowań, co najmniej w granicach obowiązkowego ubezpieczenia, za szkody majątkowe lub szkody na osobie spowodowane przez nieustalony pojazd lub pojazd, w stosunku do którego nie spełniono obowiązku ubezpieczenia, czyli w przypadku Polski – Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny.

Co znamienne, dyrektywa mówi o „pierwszej kolejności” gdyż są przypadki w których odpowiedzialność ubezpieczyciela za własnego ubezpieczonego i Funduszu – za nieustalonego kierującego jest solidarna, tak więc odpowiadają oba podmioty. Zgodnie bowiem z art. 441. § 1. k.c. jeżeli kilka osób ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną czynem niedozwolonym, ich odpowiedzialność jest solidarna. Gdy poszkodowany jest pasażer pojazdu uczestniczącego w wypadku z udziałem nieustalonego kierującego nieprzewożony z grzeczności, ani nie będący współwłaścicielem pojazdu, oba podmioty przejmują odpowiedzialność na zasadzie ryzyka i żaden z nich nie może się skutecznie egzonerować.  Teoretycznie.

AKT I

W praktyce szkoda pana Kamila L. została zgłoszona do UFG za pośrednictwem PZU pismem z dnia 17.01.2012 r. Pismem z dnia 24.02.2012 r. PZU przekazało akta szkody tyle, że nie do UFG, a do TUW „TUW” słusznie wskazując, że odpowiedzialność na zasadzie ryzyka ponosi kierujący pojazdem, w którym Pan Kamil jechał i nie może się egzonerować, więc płacić musi jego ubezpieczyciel – TUW „TUW” właśnie. Poniekąd prawda, ale jakim prawem PZU narzuca poszkodowanemu, którego z dłużników solidarnych wzywać do zapłaty. Przecież nie prawem molocha – tego wszak przepędzono.

czytaj całość w Dzienniku Ubezpieczeniowym

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Skuteczne działania pełnomocnika...

Sprawa poszkodowanej w wypadku z 2011 mającego miejsce w woj. łódzkim, którą zajmuje się obecnie spółka DRB Centrum Odszkodowań, skierowana zostanie do sądu II insta ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywil...

Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś eko ...

Więcej

Akty prawne

Emerytury i renty

USTAWA z dnia 17 grudnia 1998 r. o emery [...]

Zmiana ustawy kodeks cywilny

USTAWA z dnia 16 lutego 2007 r. o zmiani [...]

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]


Przejdz na górę strony