10.08.2018

Stanowisko PIDiPO w przedmiocie wypowiedzi Prezesa PIU o regulacji kancelarii odszkodowawczych...

Prezes Polskiej Izby Ubezpieczeń, Pan Jan Grzegorz Prądzyński, w programie „Wywiad gospodarczy” w internetowej telewizji wpolsce.pl w dniu 01.08.2018 r. odniósł się m.in. do kwestii regulacji bra [...]

więcej

17.07.2018

PIDiPO zajmuje stanowisko w przedmiocie projektu ustawy dotyczącego usług odszkodowawczych...

W związku z zaplanowanym na dzień 23 lipca 2018 r. wspólnym posiedzeniem Komisji Budżetu i Finansów Publicznych oraz Komisji Ustawodawczej, na którym odbędzie się pierwsze czytanie projektu ustaw [...]

więcej

02.07.2018

„Rzeczpospolita” o projekcie ustawy dotyczącej usług odszkodowawczych...

W dzisiejszym wydaniu dziennika „Rzeczpospolita” nr 151 (11091) w publikacji Anny Krzyżanowskiej zatytułowanej „Branża odszkodowawcza pod lupą senatorów” ponownie można przeczytać o inicjatywie s [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 7 maja 1996 r., III CRN 60/95

Użyty w art. 435 § 1 kc zwrot „wyłącznie z winy” odnosi się do przyczyny, a nie do winy, gdyż konstrukcja przepisów art. 435 i 436 kc została oparta na przeciwstawieniu przyczyn powstania szkody w płaszczyźnie przyczynowości, a nie winy. Dlatego ocena winy poszkodowanego (lub osoby trzeciej), jako okoliczności egzoneracyjnej, musi być dokonywana w kategoriach adekwatnego związku przyczynowego.

Wyłączenie odpowiedzialności opartej na ryzyku – z uwagi na winę poszkodowanego lub osoby trzeciej – wymaga więc takich ustaleń, które w sposób niepodważalny wskazują, że wina ta, a w istocie przyczyna, jest rzeczywiście wyłączna, a zatem że w łańcuchu przyczyn zdarzenia brak wszelkich innych okoliczności, choćby przez osobę obciążaną odpowiedzialnością nie zawinionych, które jednak i poszkodowanemu (osobie trzeciej) nie mogą być przypisane. Gdy bowiem okoliczności takie istnieją, posiadacza środka komunikacji nie można od odpowiedzialności uwolnić, gdyż winy poszkodowanego (osoby trzeciej) niepodobna wtedy zakwalifikować jako wyłącznej przyczyny powstałej szkody.

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 7 maja 1996 r., III CRN 60/95

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Przewóz z grzeczności a nieodpłatny...

Wydawałoby się, że jeżeli osoba znajdująca się w samochodzie poniosła szkody, a jednocześnie nie przyczyniła się do powstania wypadku, powinna otrzymać pełne odszkod ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia...

Określenie „odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę” (art. 445 § 1 kc) jest zależne od oceny zróżnicowanego zespołu okoliczności (m ...

Więcej

Akty prawne

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]

Emerytury i renty

USTAWA z dnia 17 grudnia 1998 r. o emery [...]

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]


Przejdz na górę strony