24.02.2020

Izba poszerza działalność i uzupełnia skład organów...

W dniu 24.02 br. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Delegatów, na którym poszerzono zakres obszarów działalności Izby oraz uzupełniono skład Zarządu i Komisji Rewizyjnej. Obserwując dynamicznie [...]

więcej

17.12.2019

Rzecznik Finansowy składa wniosek do Sądu Najwyższego w sprawie zadośćuczynienia dla bliskich osób ciężko poszkodowanych...

Rzecznik Finansowy poinformował na swojej stronie internetowej, że wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o podjęcie uchwały w sprawie zadośćuczynienia dla bliskich ciężko poszkodowanego, w zwi [...]

więcej

07.11.2019

Kolejny rok unikalnej ochrony ubezpieczeniowej dla członków PIDiPO...

Na mocy umowy generalnej PIDiPO z Compensa TU S.A. z dniem 1. listopada 2019 r. rozpoczął się kolejny, dziesiąty już rok unikatowej na rynku doradców odszkodowawczych ochrony OC zawodowej. Ubezpi [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Orzecznictwa

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 5 czerwca 1974 r., II CR 178/74

Fakt uniewinnienia kierowcy samochodu, który spowodował wypadek śmiertelny nie ma wpływu na odpowiedzialność samoistnego posiadacza samochodu na zasadzie ryzyka (art. 436 § 1 kc w zw. z art. 435 § 1 kc), a tym samym i na odpowiedzialność pozwanego Państwowego Zakładu Ubezpieczeń z ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 5 czerwca 1974 r., II CR 178/74

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 2 stycznia 1976 r., III CZP 79/75

Ruch pojazdu mechanicznego jest niebezpieczny, w szczególności w tym znaczeniu, że szkody wyrządzone przez ten ruch otoczeniu są często nie zawinione. Toteż art. 436 § 1 kc przewiduje zasadę ryzyka jako podstawę odpowiedzialności posiadacza pojazdu mechanicznego.

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 2 stycznia 1976 r., III CZP 79/75

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 kwietnia 1962 r., 2 CR 391/61

Ustalenie, że w chwili katastrofy samochodowej kierowca znajdował się w stanie odrętwienia fizycznego i przymglenia świadomości, nie wyłącza jego winy w spowodowaniu wypadku, jeżeli zawinione zachowanie się kierowcy polega na kontynuowaniu jazdy w stanie wyczerpania, które istniało już przed stanem odrętwienia, normalny zaś związek przyczynowy między zawinionym zachowaniem się kierowcy a katastrofą jest oczywisty i nie ulega przerwie wskutek późniejszego stanu odrętwienia.

Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 kwietnia 1962 r., 2 CR 391/61

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 26 listopada 1969 r. III CZP 79/69

Nieznany sprawca zaboru cudzego samochodu nie jest osobą trzecią w rozumieniu art. 435 § 1 kc (w związku z art. 436 kc) lecz posiadaczem tego samochodu.

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 26 listopada 1969 r. III CZP 79/69

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

150 000 złotych rekompensaty za sku...

W 2013 r. przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie zakończył się proces z powództwa poszkodowanego,  reprezentowanego przez Kancelarię Codex z Rzeszowa, przeciwko ubezpie ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała składu 7 sędziów SN z dnia 12 kwi...

Zakład ubezpieczeń zobowiązany jest na żądanie poszkodowanego do wypłaty, w ramach odpowiedzialności z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza p ...

Więcej

Akty prawne

Świadczenia pieniężne

USTAWA z dnia 25 czerwca 1999 r. o świad [...]

Zmiana ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po roz [...]

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]


Przejdz na górę strony