03.04.2019

Rzecznik Finansowy opublikował sprawozdanie z działalności za 2018 r....

Na stronie internetowej Rzecznika Finansowego opublikowano „Sprawozdanie z działalności Rzecznika Finansowego w 2018 r. oraz uwagi o stanie przestrzegania prawa i interesów klientów podmiotów ryn [...]

więcej

12.03.2019

„Gazeta Wyborcza” o zaniżaniu odszkodowań...

W dzisiejszym wydaniu dziennika „Gazeta Wyborcza” w publikacji Reginy Skibińskiej zatytułowanej „Plaga zaniżonych odszkodowań” można przeczytać o skali zaniżania odszkodowań przez zakłady ubezpie [...]

więcej

06.03.2019

„Gazeta Wyborcza” o regulacji kancelarii odszkodowawczych...

Dziennik „Gazeta Wyborcza” (wydanie z dnia 28.02.2019 r.) w publikacji Reginy Skibińskiej zatytułowanej „Walka o odszkodowanie będzie trudniejsza” opisuje założenia projektu ustawy dotyczącej świ [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Ustalenie tożsamości osoby trzeciej a skuteczność egzoneracji

Wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorstwa z uwagi na przewidzianą w art. 435 kc wyłączną winę osoby trzeciej wymaga identyfikacji tej osoby. Jeżeli zatem szkodę wyrządzi osoba niezidentyfikowana to ubezpieczyciel nie będzie mógł zwolnić się od odpowiedzialności.

ORZECZENIE

Bez takiej bowiem identyfikacji nie będzie z reguły możliwe ustalenie w sposób pewny, czy dana osoba jest rzeczywiście „trzecią” w rozumieniu powyższego przepisu i jego przyjętej wykładni, tj. czy chodzi o osobę, za którą przedsiębiorstwo nie odpowiada z jakiejkolwiek podstawy lub pozostającą całkowicie poza jego ruchem. Nie będzie też możliwe przypisanie w sposób nie budzący wątpliwości osobie nie zidentyfikowanej winy, a to z uwagi na niemożność ustalenia, czy nie zachodzi przypadek niepoczytalności (art. 425 kc) lub nie odpowiedzialności ze względu na wiek (art. 426 kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 8 listopada 1988 r., II CR 315/88

ORZECZENIE

Niezidentyfikowanie tego podmiotu jest równoznaczne z upadkiem wskazanej przesłanki egzoneracyjnej. Anonimowość sprawcy nie pozwala bowiem na wyłączenie go z kręgu osób, za zachowanie których odpowiedzialność ponosi prowadzący zakład (art. 429 i 430 kc), a także spośród kręgu osób korzystających z ustawowego unormowania nieodpowiedzialności, skoro nie można ich w ogóle (w znaczeniu subiektywnym) obarczyć winą (art. 426 i nast. kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 18 października 1982 r., I CR 160/82

PRZYKŁAD

Na wąskiej drodze oddzielonej od chodnika murkiem jadą z przeciwnych kierunków dwa samochody. Nagle zza murka wprost pod nadjeżdżający samochód wyskakuje pieszy. Jadący z dozwoloną prędkością kierowca nie mając innej możliwości uniknięcia potracenia pieszego decyduje się na zjechanie na przeciwny pas ruchu, doprowadzając do zderzenia czołowego, w wyniku którego doznają obrażeń ciała pasażerowie obu samochodów. Wystraszony przechodzień zbiega z miejsca zdarzenia. W takiej sytuacji wobec braku winy kierowcy jego ubezpieczyciel mógłby uznać, że jego odpowiedzialność na zasadzie ryzyka jest wyłączona, gdyż do wypadku doszło wyłącznie z winy osoby trzeciej. Nie jest jednak możliwe ustalenie, czy nie była to osoba która nie może ponosić winy, a zatem odpowiedzialność ubezpieczyciela nie zostanie wyłączona.

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Doradca dowiódł winy kierującego, k...

W dniu 24.04.2010 r. w Mrągowie na przejściu dla pieszych doszło do potrącenia pieszej. Pełnomocnik Poszkodowanej zgłosił szkodę do zakładu ubezpieczeń, jednak w tra ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cyw...

Ruch pojazdu mechanicznego jest niebezpieczny, w szczególności w tym znaczeniu, że szkody wyrządzone przez ten ruch otoczeniu są często nie zawinione. Toteż art. 436 ...

Więcej

Akty prawne

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]

Kodeks cywilny

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks [...]

Kodeks postępowania karnego

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks p [...]


Przejdz na górę strony