22.11.2017

„Rzeczpospolita” o zadośćuczynieniach za śmierć...

W dzisiejszym wydaniu dziennika „Rzeczpospolita” nr 271 (10909) w publikacji Mateusza Rzemka zatytułowanej „Rekompensata za śmierć z urzędowej tabeli” można przeczytać o raporcie Komisji Nadzoru [...]

więcej

18.10.2017

Rzecznik Finansowy publikuje raport w sprawie likwidacji szkód...

Rzecznik Finansowy po raz kolejny opublikował raport dotyczący praktyki likwidacji szkód w pojazdach. Dokument jest obszerny i został podzielony na kilka obszarów tematycznych obejmujących zagadn [...]

więcej

18.10.2017

Sąd Najwyższy o przerwaniu biegu przedawnienia roszczeń...

Kilka dni temu Sąd Najwyższy rozstrzygnął skargę kasacyjną (sygn. akt V CSK 685/16) dotyczącą przerwania biegu przedawnienia roszczeń odszkodowawczych. Sprawa dotyczyła roszczeń powodów o zasądze [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Ustalenie tożsamości osoby trzeciej a skuteczność egzoneracji

Wyłączenie odpowiedzialności przedsiębiorstwa z uwagi na przewidzianą w art. 435 kc wyłączną winę osoby trzeciej wymaga identyfikacji tej osoby. Jeżeli zatem szkodę wyrządzi osoba niezidentyfikowana to ubezpieczyciel nie będzie mógł zwolnić się od odpowiedzialności.

ORZECZENIE

Bez takiej bowiem identyfikacji nie będzie z reguły możliwe ustalenie w sposób pewny, czy dana osoba jest rzeczywiście „trzecią” w rozumieniu powyższego przepisu i jego przyjętej wykładni, tj. czy chodzi o osobę, za którą przedsiębiorstwo nie odpowiada z jakiejkolwiek podstawy lub pozostającą całkowicie poza jego ruchem. Nie będzie też możliwe przypisanie w sposób nie budzący wątpliwości osobie nie zidentyfikowanej winy, a to z uwagi na niemożność ustalenia, czy nie zachodzi przypadek niepoczytalności (art. 425 kc) lub nie odpowiedzialności ze względu na wiek (art. 426 kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 8 listopada 1988 r., II CR 315/88

ORZECZENIE

Niezidentyfikowanie tego podmiotu jest równoznaczne z upadkiem wskazanej przesłanki egzoneracyjnej. Anonimowość sprawcy nie pozwala bowiem na wyłączenie go z kręgu osób, za zachowanie których odpowiedzialność ponosi prowadzący zakład (art. 429 i 430 kc), a także spośród kręgu osób korzystających z ustawowego unormowania nieodpowiedzialności, skoro nie można ich w ogóle (w znaczeniu subiektywnym) obarczyć winą (art. 426 i nast. kc). Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 18 października 1982 r., I CR 160/82

PRZYKŁAD

Na wąskiej drodze oddzielonej od chodnika murkiem jadą z przeciwnych kierunków dwa samochody. Nagle zza murka wprost pod nadjeżdżający samochód wyskakuje pieszy. Jadący z dozwoloną prędkością kierowca nie mając innej możliwości uniknięcia potracenia pieszego decyduje się na zjechanie na przeciwny pas ruchu, doprowadzając do zderzenia czołowego, w wyniku którego doznają obrażeń ciała pasażerowie obu samochodów. Wystraszony przechodzień zbiega z miejsca zdarzenia. W takiej sytuacji wobec braku winy kierowcy jego ubezpieczyciel mógłby uznać, że jego odpowiedzialność na zasadzie ryzyka jest wyłączona, gdyż do wypadku doszło wyłącznie z winy osoby trzeciej. Nie jest jednak możliwe ustalenie, czy nie była to osoba która nie może ponosić winy, a zatem odpowiedzialność ubezpieczyciela nie zostanie wyłączona.

Publikacje

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

26.10.2016

SN: nie tylko śmierć narusza w...

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 sierpnia 2016 roku (sygn. akt II CSK 719/15) w sprawie dot [...]

więcej

Studium przypadków

Śmiertelne porażenie prądem – odpow...

Jak potwierdzają statystyki, co roku ponad 100 osób umiera na skutek porażenia prądem elektrycznym. Najczęstszą przyczyną wypadków jest niewłaściwe posługiwanie się ...

Więcej

Orzecznictwo

Zadośćuczynienie za pogryzienie przez psa...

Wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach I Wydział Cywilny z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt I Ca 120/14 źródło: www.ms.gov.pl Sprawa rozpatrywana przez sąd II. instan ...

Więcej

Akty prawne

Ubezpieczenia obowiązkowe

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpiec [...]

Kodeks karny

USTAWA z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks k [...]

Zmiana ustawy o ubezpieczeniach obowiązkowych

Tekst ustawy ustalony ostatecznie po roz [...]


Przejdz na górę strony