12.03.2019

„Gazeta Wyborcza” o zaniżaniu odszkodowań...

W dzisiejszym wydaniu dziennika „Gazeta Wyborcza” w publikacji Reginy Skibińskiej zatytułowanej „Plaga zaniżonych odszkodowań” można przeczytać o skali zaniżania odszkodowań przez zakłady ubezpie [...]

więcej

06.03.2019

„Gazeta Wyborcza” o regulacji kancelarii odszkodowawczych...

Dziennik „Gazeta Wyborcza” (wydanie z dnia 28.02.2019 r.) w publikacji Reginy Skibińskiej zatytułowanej „Walka o odszkodowanie będzie trudniejsza” opisuje założenia projektu ustawy dotyczącej świ [...]

więcej

14.02.2019

Kontrowersje wokół projektu ustawy o świadczeniu usług odszkodowawczych – przerwane pierwsze czytanie...

W dniu 13.02 br. odbyło się posiedzenie Sejmowej Komisji Sprawiedliwości i Praw Człowieka, podczas którego rozpoczęło się pierwsze czytanie senackiego projektu ustawy o świadczeniu usług w zakres [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Miarkowanie zadośćuczynienia

Zadośćuczynienie ma zawsze charakter zindywidualizowany, co nie oznacza, że ogólne, zewnętrzne mierniki nie mają wpływu na jago ustalanie. Należą do nich m.in. zmiana siły nabywczej pieniądza, czy stopy życiowej społeczeństwa. Zadośćuczynienie które ma charakter jedynie symboliczny nie jest bowiem w stanie spełnić swej podstawowej funkcji – złagodzić poczucia krzywdy po utracie zdrowia.

ORZECZENIE

Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 22 kwietnia 1985 r., II CR 94/85

ORZECZENIE

Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/2003

Z drugiej zaś strony kryteria zewnętrzne nie mogą stać na pierwszym miejscu przed indywidualnymi okolicznościami konkretnego przypadku.

ORZECZENIE

Porównywanie zadośćuczynienia do średniego wynagrodzenia może niewątpliwie stanowić pewne pomocnicze kryterium oceny wysokości zadośćuczynienia, nie może ono jednak stanowić wyłącznego miernika jego wartości i nie może być stosowane mechanicznie. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 1991 r., I ACr 53/91

ORZECZENIE

Uwzględnianie stopy życiowej społeczeństwa przy określaniu wysokości zadośćuczynienia nie może podważać jego kompensacyjnej funkcji. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 10 marca 2006 r. IV CSK 80/2005

Publikacje

07.08.2018

Na początku był chaos…, ...

Dziesięciolecie funkcjonowania instytucji zadośćuczynienia z § 4 art. 446 k.c. przypadło n [...]

więcej

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

Studium przypadków

Odszkodowanie po pożarze domu...

Pożar domu to wielka tragedia dla mieszkających w nim osób. Właściciele nieruchomości dążą do tego, by jak najszybciej przywrócić je do stanu używalności. Nie zawsze ...

Więcej

Orzecznictwo

Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada...

Gdy szkoda wynikła wyłącznie wskutek zachowania się ofiary wypadku samochodowego, której ze względu na wiek nie można przypisać winy, zmniejszenie o 20% odszkodowani ...

Więcej

Akty prawne

Ubezpieczenie społeczne

USTAWA z dnia 30 października 2002 r. o [...]

Wychowanie w trzeźwości

USTAWA z dnia 26 października 1982 r. o [...]

Kodeks cywilny

USTAWA z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks [...]


Przejdz na górę strony