17.07.2018

PIDiPO zajmuje stanowisko w przedmiocie projektu ustawy dotyczącego usług odszkodowawczych...

W związku z zaplanowanym na dzień 23 lipca 2018 r. wspólnym posiedzeniem Komisji Budżetu i Finansów Publicznych oraz Komisji Ustawodawczej, na którym odbędzie się pierwsze czytanie projektu ustaw [...]

więcej

02.07.2018

„Rzeczpospolita” o projekcie ustawy dotyczącej usług odszkodowawczych...

W dzisiejszym wydaniu dziennika „Rzeczpospolita” nr 151 (11091) w publikacji Anny Krzyżanowskiej zatytułowanej „Branża odszkodowawcza pod lupą senatorów” ponownie można przeczytać o inicjatywie s [...]

więcej

23.06.2018

Sąd Najwyższy uzasadnia uchwałę o zadośćuczynieniu dla bliskich ciężko poszkodowanych...

W dniu 12 czerwca br. Sąd Najwyższy opublikował uzasadnienie do jednej z trzech uchwał podjętych w dniu 27.03.2018 r., a odnoszących się do zagadnienia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobist [...]

więcej

Baza wiedzy Przystąp do Izby

Miarkowanie zadośćuczynienia

Zadośćuczynienie ma zawsze charakter zindywidualizowany, co nie oznacza, że ogólne, zewnętrzne mierniki nie mają wpływu na jago ustalanie. Należą do nich m.in. zmiana siły nabywczej pieniądza, czy stopy życiowej społeczeństwa. Zadośćuczynienie które ma charakter jedynie symboliczny nie jest bowiem w stanie spełnić swej podstawowej funkcji – złagodzić poczucia krzywdy po utracie zdrowia.

ORZECZENIE

Zadośćuczynienie ma mieć przede wszystkim charakter kompensacyjny, wobec czego jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej, lecz musi przedstawiać jakąś ekonomicznie odczuwalną wartość. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 22 kwietnia 1985 r., II CR 94/85

ORZECZENIE

Powołanie się przez sąd przy ustalaniu zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę na potrzebę utrzymania wysokości zadośćuczynienia w rozsądnych granicach, odpowiadających aktualnym warunkom i przeciętnej stopie życiowej społeczeństwa, nie może prowadzić do podważenia kompensacyjnej funkcji zadośćuczynienia. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 30 stycznia 2004 r., I CK 131/2003

Z drugiej zaś strony kryteria zewnętrzne nie mogą stać na pierwszym miejscu przed indywidualnymi okolicznościami konkretnego przypadku.

ORZECZENIE

Porównywanie zadośćuczynienia do średniego wynagrodzenia może niewątpliwie stanowić pewne pomocnicze kryterium oceny wysokości zadośćuczynienia, nie może ono jednak stanowić wyłącznego miernika jego wartości i nie może być stosowane mechanicznie. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 1991 r., I ACr 53/91

ORZECZENIE

Uwzględnianie stopy życiowej społeczeństwa przy określaniu wysokości zadośćuczynienia nie może podważać jego kompensacyjnej funkcji. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 10 marca 2006 r. IV CSK 80/2005

Publikacje

11.12.2017

To dopiero początek…, Ba...

To dopiero początek… Ostatnio na rynku ubezpieczeniowym sporo się dzieje. Oczywiście n [...]

więcej

09.01.2017

Kto może najwięcej zapłacić za...

Podwyżki cen ubezpieczeń komunikacyjnych są niedogodnością dla każdego, kto odczuł je jako [...]

więcej

26.10.2016

SN: nie tylko śmierć narusza w...

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 9 sierpnia 2016 roku (sygn. akt II CSK 719/15) w sprawie dot [...]

więcej

Studium przypadków

120 tys. zł dla dziecka za porażeni...

Spółka która zajmuje się dostarczaniem energii elektrycznej oraz eksploatacją linii energetycznych jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 435 k.c., zaś odpowiedzialno ...

Więcej

Orzecznictwo

Uchwała Sądu Najwyższego – Izba Cyw...

Artykuł 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjn ...

Więcej

Akty prawne

Ubezpieczenie społeczne

USTAWA z dnia 30 października 2002 r. o [...]

Nadzór ubezpieczeniowy i Rzecznik Ubezpieczonych

USTAWA z dnia 22 maja 2003 r. o nadzorze [...]

Zmiana ustawy kodeks cywilny

USTAWA z dnia 16 lutego 2007 r. o zmiani [...]


Przejdz na górę strony